ఇంటి ముందు ముగ్గు ఎందుకు వేస్తారు? – సీతమ్మ చెప్పిన అందమైన కథ

"ప్రతి ఉదయం సూర్యుడు ఉదయించేలోపే ఒక వృద్ధురాలు తన ఇంటి ముందు ముగ్గు వేసేది. 

కానీ ఆ ముగ్గు వెనుక ఒక గొప్ప రహస్యం ఉందని ఆ గ్రామంలోని చాలా మందికి తెలియదు..."

చాలా కాలం క్రితం ఒక చిన్న గ్రామంలో సీతమ్మ అనే వృద్ధురాలు ఉండేది.

ఆ గ్రామం చుట్టూ పచ్చని పొలాలు, కొబ్బరి చెట్లు, మామిడి తోటలు ఉండేవి. 

ఉదయం వేళ పక్షుల కిలకిలరావాలతో గ్రామం మేల్కొనేది.

ఆ గ్రామంలో అందరికీ సీతమ్మ అంటే ఎంతో గౌరవం. 

ఆమె వయసు మీద పడినా, క్రమశిక్షణతో జీవించేది.

ప్రతి రోజు తెల్లవారకముందే సీతమ్మ నిద్రలేచేది. 

ఆకాశంలో నక్షత్రాలు ఇంకా మెరుస్తూనే ఉండగా, ఆమె తన ఇంటి ముందు ఆవరణను శుభ్రం చేసేది. 

తరువాత ఒక చిన్న బిందెలో నీళ్లు తీసుకుని మెల్లగా నేలపై చల్లేది. 

తడి నేల నుంచి వచ్చే మట్టి వాసన చుట్టుపక్కల పరచుకుని ఒక ప్రశాంతమైన వాతావరణాన్ని సృష్టించేది.

ఆ తర్వాత ఆమె ముగ్గు పిండి తీసుకుని ఎంతో శ్రద్ధగా ముగ్గు వేయడం ప్రారంభించేది. 

ఆమె వేళ్లు నేలపై నాట్యం చేస్తున్నట్టుగా అందమైన గీతలు గీసేవి.  ఒక్కో చుక్కను జాగ్రత్తగా పెట్టి, వాటిని కలుపుతూ అద్భుతమైన ఆకృతులను సృష్టించేది. 

కొన్నిసార్లు పువ్వుల్లా, మరికొన్నిసార్లు చక్రాల్లా, ఇంకొన్నిసార్లు నక్షత్రాల్లా కనిపించే ముగ్గులు వేసేది.

గ్రామస్తులు ఉదయం పనులకు వెళ్తూ ఆమె ఇంటి ముందు కాసేపు ఆగి ఆ ముగ్గును చూసి మెచ్చుకునేవారు. 

చిన్న పిల్లలు కూడా ఆ రంగుల్లేని తెల్ల ముగ్గులోని అందాన్ని ఆశ్చర్యంగా గమనించేవారు.

ఒక రోజు సీతమ్మ మనవరాలు ఆమె పక్కనే కూర్చుని ముగ్గు వేయడం గమనించింది. 

అవ్వ ఎంతో శ్రద్ధగా, ఆనందంగా ముగ్గు వేస్తుండటం చూసి ఆమెకు ఒక సందేహం వచ్చింది. 

కొద్దిసేపు నిశ్శబ్దంగా చూస్తూ ఉండిపోయింది.

చివరకు ఆసక్తిని ఆపుకోలేక,

"అవ్వా, నువ్వు ప్రతిరోజూ ఇంత కష్టపడి ముగ్గు వేస్తావు. కొద్దిసేపటికి మనుషులు నడుస్తారు, గాలి వీచుతుంది, ముగ్గు చెరిగిపోతుంది. అయినా ఎందుకు ప్రతిరోజూ వేస్తావు?" అని అడిగింది.

సీతమ్మ నవ్వి చెప్పింది.

"ముగ్గు కేవలం అలంకారం కాదు బంగారం... దాని వెనుక ఒక అందమైన ఆచారం ఉంది."

ఆ తర్వాత ఆమె ఒక కథ చెప్పడం ప్రారంభించింది.

"ఒకప్పుడు లక్ష్మీదేవి భూమిపై తిరుగుతూ ఉండేదట.

శుభ్రంగా ఉన్న ఇళ్లు, ప్రేమతో నిండిన మనుషులు ఉన్న చోట ఆమెకు చాలా ఇష్టం.

ఒక రోజు ఒక చిన్న గ్రామంలో తిరుగుతూ ఉండగా కొన్ని ఇళ్ల ముందు చెత్త కనిపించింది.

ఎక్కడ చూసినా ఎండిపోయిన ఆకులు, దుమ్ము, చిందరవందరగా పడేసిన వస్తువులు కనిపించాయి.

ఆ ఇళ్లలో సంపద ఉన్నా, ప్రశాంతత మాత్రం కనిపించలేదు.

మనుషులు తమ పనుల్లో బిజీగా ఉన్నారు కానీ ఇంటి పరిసరాల గురించి పెద్దగా శ్రద్ధ చూపడం లేదు.

లక్ష్మీదేవి అవన్నీ చూసి నిశ్శబ్దంగా ముందుకు నడిచింది.

కొద్దిదూరం వెళ్లగానే మరో వీధి కనిపించింది.

ఆ వీధిలో అడుగుపెట్టగానే ఆమె ముఖంపై చిరునవ్వు మెరిసింది.

ఇంటి ముందు చల్లటి నీళ్లు చల్లబడి ఉన్నాయి.

నేలపై దుమ్ము ఎక్కడా లేదు.

ప్రతి ఇంటి ముందు తెల్లని ముగ్గులు అందంగా వెలుగుతున్నాయి.

కొన్ని ముగ్గుల మధ్య చిన్న పూలు కూడా అలంకరించి ఉన్నాయి.

ఉదయపు సూర్యకిరణాలు ఆ ముగ్గులపై పడుతుండగా అవి మరింత అందంగా కనిపించాయి.

ఆ ఇళ్లలోని మహిళలు ప్రేమగా ఇంటి పనులు చేసుకుంటున్నారు.

పిల్లలు పెద్దలకు గౌరవంగా మాట్లాడుతున్నారు.

అందరి ముఖాల్లో ప్రశాంతత కనిపిస్తోంది.

ఆ దృశ్యం చూసిన లక్ష్మీదేవి ఎంతో ఆనందించింది.

ఆమె మెల్లగా ఒక ఇంటి ముందు ఆగి ఆ అందమైన ముగ్గును చూసింది.

ముగ్గులోని ప్రతి గీతలో శ్రద్ధ కనిపించింది.

ప్రతి చుక్కలో క్రమశిక్షణ కనిపించింది.

ఆమె చిరునవ్వుతో,

"ఈ ఇంట్లో శుభ్రత ఉంది...

క్రమం ఉంది...

పని పట్ల గౌరవం ఉంది...

ఇక్కడ నివసించే వారి మనసులు కూడా ఇలాగే స్వచ్ఛంగా ఉంటాయి..." అని అనుకుంది.

తర్వాత ఆ ఇంటిని ఆశీర్వదిస్తూ,

"ఈ ఇంట్లో ఆనందం నిలవాలి...

ఐశ్వర్యం పెరగాలి...

సుఖసంతోషాలు ఎప్పుడూ ఉండాలి..." అని వరమిచ్చిందట.

ఆ తర్వాత గ్రామస్తులు ఒక విషయం గ్రహించారు.

ముగ్గు అనేది కేవలం అలంకారం కాదని...

అది శుభ్రతకు గుర్తు అని...

ఇంటి పట్ల ప్రేమకు ప్రతీక అని...

క్రమశిక్షణతో రోజును ప్రారంభించే మంచి అలవాటు అని... అర్థం చేసుకున్నారు.

అప్పటి నుంచి ప్రతి ఉదయం సూర్యుడు ఉదయించేలోపే లేచి, ఇంటి ముందు నీళ్లు చల్లి, అందమైన ముగ్గులు వేయడం ఒక ఆచారంగా మారిందట.

ఇప్పటికీ చాలా మంది ఆ సంప్రదాయాన్ని పాటిస్తూ, లక్ష్మీదేవి ఆశీర్వాదం తమ ఇంటిపై ఉండాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటారు."

మనవరాలు ఆసక్తిగా విన్నది.

సీతమ్మ మళ్లీ చెప్పింది.

"ఇంతే కాదు మరొక కారణం కూడా ఉంది. పూర్వం ముగ్గును బియ్యపు పిండితో వేసేవారు.

అది కేవలం అందం కోసం కాదు. మన పెద్దలు ప్రతి పనిలోనూ ఒక మంచి ఆలోచనను దాచిపెట్టేవారు.

ఉదయం చీమలు వరుసగా వచ్చి ఆ ముగ్గు పిండిని తింటూ ఉండేవి. 

చిన్న పిల్లలు వాటిని చూస్తూ ఆనందపడేవారు. 

అలా ఒక చిన్న ముగ్గు ఎన్నో జీవులకు ఆహారంగా మారేది.

వాటికి ప్రత్యేకంగా ఆహారం పెట్టకపోయినా, రోజూ ముగ్గు వేయడం ద్వారా వాటి ఆకలిని తీర్చినట్టే అయ్యేది.

అలా మనిషి మాత్రమే కాదు, తన చుట్టూ ఉన్న ప్రతి జీవి కూడా ప్రకృతిలో భాగమే అనే భావనను ఈ ఆచారం గుర్తు చేసేది.

'సర్వజీవుల పట్ల దయ ఉండాలి' అనే సందేశాన్ని మాటల్లో చెప్పకుండా, ఒక చిన్న ముగ్గు ద్వారా ఆచరణలో చూపించేవారు మన పూర్వీకులు.

అందుకే "ముగ్గు అనేది కేవలం నేలపై గీసిన అందమైన ఆకారం కాదు. 

దాని వెనుక ప్రకృతిపట్ల ప్రేమ, జీవుల పట్ల కరుణ, పంచుకోవాలనే మనసు దాగి ఉన్నాయి."

అప్పుడు మనవరాలు చిరునవ్వుతో,

"అంటే ముగ్గు అందం కోసం మాత్రమే కాదు... శుభ్రత, శుభం, దయకు కూడా గుర్తు అన్నమాట!" అని చెప్పింది. సీతమ్మ తల ఊపింది.

"అవును బంగారం... అందుకే మన పెద్దలు ఇంటి ముందు ముగ్గు వేయడం ఒక మంచి ఆచారంగా పెట్టారు."

"సీతమ్మ మాటలు విన్న మనవరాలు ఆ రోజు నుంచి ప్రతి ఉదయం అవ్వతో కలిసి ముగ్గు వేయడం ప్రారంభించింది.

ఆ రోజు ఆమెకు ముగ్గు కేవలం ఒక కళ కాదని, ఒక విలువైన సంప్రదాయమని అర్థమైంది."

నీతి:

ముగ్గు కేవలం నేలపై వేసే గీతలు కాదు. అది శుభ్రత, శుభం, క్రమశిక్షణ, ప్రకృతి పట్ల ప్రేమను గుర్తు చేసే అందమైన సంప్రదాయం.