"వరద వారి పంటను తీసుకెళ్లింది... అప్పులు వారి నిద్రను దోచుకున్నాయి... కానీ ఒక చిన్న ఆశ వారి జీవితాన్ని మళ్లీ మార్చబోతోంది. ఆ ఆశకు మొదటి అడుగు వేసింది సుమతే..." సుమతి అడుగు – కొత్త ఆశకు నాంది సుమతి మాటలు విన్న తర్వాత అక్కడ కొద్దిసేపు నిశ్శబ్దం నెలకొంది. సిద్ధయ్య ఆమె వైపు చూసి మెల్లగా అన్నాడు. "అమ్మా... నీ మనసు ఎంత మంచిదో మాకు తెలుసు. కానీ పొలం పని నిజంగా చాలా కష్టం." సుమతి మాత్రం వెనక్కి తగ్గలేదు. "మావయ్యా... మొదట్లో కష్టం అనిపించొచ్చు. కానీ నేర్చుకుంటాను. కుటుంబం కోసం చేసే పని కదా." ఆమె మాటల్లో కనిపించిన నమ్మకం అందరినీ ఆలోచనలో పడేసింది. చివరికి రాములమ్మ చిరునవ్వుతో అంది. "సరే అమ్మా... నీ ఇష్టం. కానీ ఎక్కువ కష్టపడకూడదు." ఆ మాట విన్న సుమతి ముఖంలో చాలా రోజుల తర్వాత నిజమైన ఆనందం కనిపించింది. మరుసటి రోజు ఉదయం సూర్యుడు ఉదయించకముందే సుమతి లేచింది. ఇంటి పనులు త్వరగా ముగించి సిద్ధయ్యతో కలిసి పొలానికి వెళ్లింది. పొలంలో అడుగుపెట్టగానే ఆమెకు కొత్త ప్రపంచంలోకి వచ్చినట్టుగా అనిపించింది. ఎక్కడ చూసినా తడిసిన నేల... వరద మిగిల్చిన గుర్తులు... ఎండిపోయిన మొక్కల...
చెరువు దగ్గర కనిపించిన అమ్మాయి – Part 3 1980ల్లో… ఆ ఊరిలో పౌర్ణమి రాత్రి పేరు వినగానే కూడా కొంతమంది పెద్దవాళ్లు మౌనంగా మారిపోవడానికి కారణం ఉంది… చెరువు దగ్గర కనిపించే ఆ అమ్మాయి నిజంగా ఆత్మేనా…? లేక… ఎన్నేళ్లుగా దాచిపెట్టిన ఒక నేరం తిరిగి బయటకు రావాలనుకుంటుందా…? ఇంటి ముందు కనిపించిన ఆ తడిసిన పాదాల గుర్తులను చూసి రాఘవ గుండె బలంగా కొట్టుకుంటోంది. మట్టిలో స్పష్టంగా కనిపిస్తున్న ఆ అడుగుల గుర్తులు… ఆ ముద్రలు ఒక్కోటి ఎంతో భారంగా నేలపై పడినట్టుగా కనిపించాయి. చెరువు మట్టి ఇంకా తడిగా ఉండటంతో ఆ కాళ్ల ఆకారాలు స్పష్టంగా బయటపడ్డాయి. పాదాల చుట్టూ చిన్న చిన్న నీటి బిందువులు మెరుస్తున్నాయి. అవి కేవలం అడుగుల గుర్తుల్లా కాకుండా… ఇప్పుడే ఎవరో అక్కడి నుంచి నడుచుకుంటూ వచ్చి ఇంటి వెనుక ఆగినట్టుగా అనిపించాయి. చన్నయ్య చేతిలో ఉన్న పాత కర్ర మెల్లగా వణికింది. అతని నుదుటిపై చెమట చుక్కలు మెరుస్తున్నాయి. గదిలో వేలాడుతున్న చిన్న నూనె దీపం గాలి తాకిడికి ఊగుతూ గోడలపై భయంకరమైన నీడలను చూపించింది. రాఘవ గొంతు ఎండిపోయింది. అతను ఒక్క అడుగు కూడా ముందుకు వేయలేక అక్కడే నిలబడి ఆ అడుగుల వైపు చూస్తూ ఉన్నాడు. చప్ప్… చప్ప్… ఆ శబ్దం ...