Skip to main content

Episode - 11 ఉమ్మడి కుటుంబం| సుమతి అడుగు – కొత్త ఆశకు నాంది

"వరద వారి పంటను తీసుకెళ్లింది...   అప్పులు వారి నిద్రను దోచుకున్నాయి...   కానీ ఒక చిన్న ఆశ వారి జీవితాన్ని మళ్లీ మార్చబోతోంది.  ఆ ఆశకు మొదటి అడుగు వేసింది సుమతే..." సుమతి అడుగు – కొత్త ఆశకు నాంది సుమతి మాటలు విన్న తర్వాత అక్కడ కొద్దిసేపు నిశ్శబ్దం నెలకొంది. సిద్ధయ్య ఆమె వైపు చూసి మెల్లగా అన్నాడు.  అమ్మా... నీ మనసు ఎంత మంచిదో మాకు తెలుసు. కానీ పొలం పని నిజంగా చాలా కష్టం.  సుమతి మాత్రం వెనక్కి తగ్గలేదు.  మావయ్యా...  మొదట్లో కష్టం అనిపించొచ్చు. కానీ నేర్చుకుంటాను. కుటుంబం కోసం చేసే పని కదా. ఆమె మాటల్లో కనిపించిన నమ్మకం అందరినీ ఆలోచనలో పడేసింది. చివరికి రాములమ్మ చిరునవ్వుతో అంది. "సరే అమ్మా...  నీ ఇష్టం. కానీ ఎక్కువ కష్టపడకూడదు." ఆ మాట విన్న సుమతి ముఖంలో చాలా రోజుల తర్వాత నిజమైన ఆనందం కనిపించింది. మరుసటి రోజు ఉదయం సూర్యుడు ఉదయించకముందే సుమతి లేచింది. ఇంటి పనులు త్వరగా ముగించి సిద్ధయ్యతో కలిసి పొలానికి వెళ్లింది. పొలంలో అడుగుపెట్టగానే ఆమెకు కొత్త ప్రపంచంలోకి వచ్చినట్టుగా అనిపించింది. ఎక్కడ చూసినా తడిసిన నేల... వరద మిగిల్చిన గుర్తులు... ఎండిపో...

పెద్దింటి రహస్యం – Part 2” ఈ ఇంట్లో కోడళ్లు ఎందుకు చనిపోతారు? నిజం బయటపడిన రాత్రి…”

ఆమె గుండె బలంగా కొట్టుకుంటోంది. కొత్త కోడలు కూడా బలి అవుతుంది. ఆ ఒక్క వాక్యం ఆమె మెదడులో మళ్లీ మళ్లీ మారుమోగుతోంది. ఆమె ఒక్కసారిగా తేరుకుని పుస్తకాన్ని మళ్లీ తీసుకుంది. అందులో ఇంకొన్ని పేజీలు వేగంగా తిప్పింది. మొదటి పేజీ నుంచి చదవడం ప్రారంభించింది. అప్పుడు తనకు అర్థం అయ్యింది.

అందులో ఒక పాత కథ ఉంది అందులోని ఒకొక్క పేజీని చదువుతూ వచ్చింది. నాదియాకు దొరికిన పుస్తకం సాధారణమైన పుస్తకం కాదు. అది ఆ ఇంటి మొదట బలి అయిన కోడలు రాసినది. ఆ పుస్తకంలో మొదట పేజీ ఇలా ఉంది

ఈ పుస్తకం చదువుతున్నావంటే నువ్వు ఇప్పుడు ఏ పరిస్థితిలో ఉన్నవో నాకు అర్థం అయ్యింది. దీనికి ఇక ముగింపు ఇవ్వాలని, ఈ పుస్తకం నీకు సహాయం కోసం రాస్తున్నాను.

నా పేరు — “అమృత”

ఏళ్ల క్రితం ఈ పెద్దింటి పూర్వీకులు చాలా పేదవాళ్లు.
వాళ్లు రోజూ కష్టపడి పని చేసినా... తినడానికి సరిపడా అన్నం కూడా దొరకేది కాదు. పగలు పొలాల్లో పని చేస్తూ, రాత్రిపూట తినడానికి తిండి లేకుండా ఆకలితోనే నిద్రపోయేవారు. పిల్లలు రోజంతా ఏడుస్తూ ఉంటే పెద్దలు అసహాయంగా చూస్తూ కాలాన్ని గడిపేవారు. ఆ ఇంట్లో నవ్వులు ఎప్పుడో మాయం అయ్యాయి. 

ఒకసారి భారీ కరువు వచ్చింది. పొలాల్లో పంటలు, బావుల్లో నీరు కూడా ఎండిపోయాయి. ఆ కుటుంబం పూర్తిగా నాశనం అయ్యే పరిస్థితికి వచ్చింది. ఒక రోజు రాత్రి గాలి బలంగా వీచుతోంది, మెరుపులు మెరుస్తున్నాయి, వర్షం పడబోతున్నట్టుగా ఆకాశం గర్జిస్తోంది. అప్పుడే ఆ ఇంటి ముందు ఒక వింత మనిషి కనిపించాడు. నల్లని దుస్తులు, కళ్లలో వింత కాంతి, చేతిలో ఒక పాత త్రిశూలం లాంటి దండం, అతను ఒక మంత్రికుడు.

ఆ రోజు ఆ ఇంటి దగ్గరకు వచ్చి వాళ్ళతో ఇలా అన్నాడు.
మీ బాధ నాకు తెలుసు మీ కష్టం నేను తొలగించగలను అని నెమ్మదిగా అన్నాడు. ఇంటి పెద్దలు మొదట భయపడ్డారు, కానీ ఆకలి, బాధ వాళ్లను ధైర్యం చేయించింది. మాకు సహాయం చేయండి అని వాళ్లు వేడుకున్నారు. అతను ఒక చిరునవ్వు నవ్వి ధనం కావాలా…? అధికారం కావాలా…? అన్నాడు. వాళ్లు ఆశతో తల ఊపారు.

అతను కాస్త దగ్గరకు వచ్చి మెల్లగా చెప్పాడు. దానికి ఒక ధర ఉంటుంది. ఇంటి పెద్దలు ఒకరిని ఒకరు చూసుకున్నారు. ఏ ధరైనా సరే… మేము సిద్ధం అన్నారు. 

అది వాళ్లు చేసిన పెద్ద తప్పు. 

దానికి మంత్రికుడు వాళ్ళ ఇంట్లో మూలాన ఉన్న ఒక గదిలో నేలపై ఒక వింత యంత్రం గీసాడు. ఎర్రటి పొడి చల్లి మంత్రాలు జపించాడు. ఆ గది ఒక్కసారిగా చీకటిగా మారిపోయింది. గాలి బలంగా వీచింది, అతని స్వరం మెల్లగా మారిపోయింది. ప్రతి తరంలో మొదటి బలి కోడలే. ఆ తరువాత గ్రామస్థులను బలి ఇస్తే సంపద పెరుగుతుంది ఎందరిని బలి ఇస్తే అంత సంపద. ఇలా తరాతరాలుగా మరణం కావాలి అని అన్నాడు.

మొదటి బలి ఆమె రక్తంతో ఈ ఒప్పందం కొనసాగుతుంది. మీరు ఈ నియమాన్ని అలాగే పాటిస్తే... మీ కుటుంబం ఎప్పటికీ ధనవంతులుగానే ఉంటుంది.

ఇంటి పెద్దలు ఒక్క క్షణం ఆలోచించారు. అది తప్పు అని వాళ్లకు తెలిసినా... ఆకలి, ఆశ, లోభం వాళ్ల మనసును గెలిచాయి చివరికి వాళ్లు అంగీకరించారు అప్పుడు మంత్రికుడు ఒక పాత్ర తీసి, అందులో తన రక్తంతో ఒప్పందం రాశాడు. 

ఇలా జరిగిన తర్వాత రెండు మూడు రోజుల వెంటనే ఒక పెళ్లి ఏర్పాట్లు చేశారు. ఆ ఇంటికి రావాల్సిన కోడలు నేనే. ఆ మొదటి  బలి కూడా నాదే అయ్యింది. ఎంతో సంబరంగా, సంతోషంగా ఈ ఇంట్లోకి మొదటిసారి కోడలిగా అడుగు పెట్టాను. ఈ ఇంట్లోకి వచ్చిన మొదట కొన్ని రోజుల్లోనే నాకు ఏదో తేడా అనిపించింది. ఇంటి వాళ్ల ప్రవర్తన, రాత్రిళ్లు వినిపించే మంత్రాల శబ్దాలు అన్నీ నన్ను అనుమానంలో పడేశాయి.

ఒక రాత్రి… అందరూ నిద్రపోయిన తర్వాత మెల్లగా ఆ రహస్య గదికి వెళ్ళాను అక్కడ కనిపించింది. వేదికపై రక్తపు మరకలు, తంత్రిక చిహ్నాలు అప్పుడు నాకు ఇక్కడ ఏదో భయంకరమైనది జరుగుతోంది అని అర్థమైంది.

ఆ రోజు నుంచి ఎలాగైనా నిజాన్ని తెలుసుకోవాలని పాత వస్తువులు వెతికాను. పూర్వీకుల గురించి తెలుసుకున్నాను. చివరికి ఆ ఒప్పందం గురించి నిజం తెలుసుకున్నాను. వచ్చే అమావాస్యకు నన్ను బలి ఇస్తారని. 

నేనూ దీనిని ఆపాలనుకున్నాను కానీ దీని నుండి తప్పించుకోవడం అసాధ్యం అని తెలుసుకున్నాను. ఎందుకంటే... ఈ ఇంటి వాళ్లు చాలా జాగ్రత్తగా ఉంటారు. ఎవరూ బయటకు వెళ్లనివ్వరు. అప్పుడు నేను ఏమీ చేయలేని నిస్సహాయ స్థితిలో  ఉన్నాను. కానీ నేను చనిపోయినా… నా తర్వాత వచ్చే కోడళ్ళు బ్రతకాలి అంటూ ఒక పాత డైరీ తీసుకుని అందులో ప్రతి విషయం రాయడం మొదలుపెట్టాను …

ఈ ఇంటి చరిత్ర, మంత్రికుడి ఒప్పందం గురించి, బలి ఎలా చేస్తారు, ఎప్పుడు బలి ఇస్తారు అన్నీ వివరంగా రాశాను…

బలి రోజు ఇంటి కోసం ఏదో పూజ చేయాలి ఉపవాసం ఉండమని చెబుతారు. ఎర్రటి చీర ధరించమని చెబుతారు. 
చేతికి నల్ల దారం కట్టమని, ముఖానికి పసుపు ఎక్కువగా కుంకుమ రాసుకోమని, కాళ్లకు గజ్జెలు కడతారు. చివరకు తాగడానికి ఒక పానీయం ఇస్తారు. తర్వాత రాత్రి సరిగ్గా 12 గంటలకు ఆ గది లోపలికి రా అని చెబుతారు, తర్వాత బలి ఇస్తారు.

 మంత్రికుడు పూజలో ముందుగా ఇంటి కోడలి రక్తాన్ని ఇంకా మంత్రికుడి రక్తాన్ని కలిపి పూజలో పెట్టి తర్వాత కోడలిని బలి ఇస్తారు. ఇలా చేస్తే ఇంటి సంపద పెరుగుతుందని  చెప్పాడు. కానీ అసలు కారణం వేరే ఉంది. ఇలా చేయడం వల్ల ఆ మంత్రికుడి ఆయుశు పెరుగుతుంది. తన ఆయుషు పెంచుకోవాలని, తర తరాలనుండి సరిగ్గా సమయానికి  మంత్రికుడు ఇక్కడికి వచ్చి తన చేతుల మీదుగానే బలి జరుగుతుంది.

దీనికి పరిష్కారంగా మీరు చేయాల్సిన పని ఏమిటంటే... బలి రోజు ఈ ఇంటి కోడలి రక్తానికి బదులుగా  ఆ మంత్రికుడి రక్తాన్ని ఇంకా అతన్నే బలిగా ఇస్తే ఈ శాపం ఇక్కడితో ముగుస్తుంది.

ఇంకా ఆ పుస్తకం చివరి పేజీలో...

ఈ పుస్తకం ఎవరికి దొరికితే వారు దయచేసి ఈ శాపాన్ని ఆపండి అని రాసి ఉంది. నాదియా చేతులు వణికాయి. కానీ ఎలాగైనా దీనిని ఇంతటితో ఆపాలని, దైర్యంగా ఎదుర్కోవాలని నిర్ణయించుకొంది.

అంతలో... బయట అడుగుల శబ్దం వినిపించింది. ఎవరో వస్తున్నారు అన్నట్టు నాదియా వెంటనే పుస్తకాన్ని అక్కడే పెట్టి బయటికి వచ్చింది. ఏమీ లేదన్నట్టు తన గదిలోకి వెళ్లిపోయింది. ఆ రాత్రంతా ఆమెకు నిద్ర పట్టలేదు. పక్కనే పడుకున్న రాజశేఖర్ ముఖాన్ని చూస్తూ ఉంది. ఇవన్నీ తెలిసి కూడా, నన్ను ఇతను పెళ్లి చేసుకున్నాడా అని ఆమె మనసులోనే కుమిలిపోయింది.

మరుసటి రోజు ఇంటి పెద్దలు అందరూ ఒకచోట చేరి నెమ్మదిగా మాట్లాడుకుంటున్నారు. నాదియా దూరం నుంచి వింటుంది. ఈసారి పూజ ఆలస్యం చేయకూడదు. అమావాస్య రాత్రే సరైన సమయం. లేకపోతే ప్రమాదం అని.

అమావాస్యకు ఇంకో 2 రోజులు మాత్రమే. నాదియా భయంతో వణికిపోయింది. కానీ ఈసారి పారిపోవాలని కాదు నిజాన్ని బయటపెట్టాలని నిర్ణయించుకుంది.

అదే రాత్రి… నాదియా మెల్లగా రాజశేఖర్‌ను లేపింది. నీతో కొన్ని విషయాలు చెప్పాలి అంటూ రహస్య గది, పుస్తకం… బలి, మొత్తం అన్నీ చెప్పేసింది. అది విన్న రాజశేఖర్ ముఖం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది. కొన్ని క్షణాలు నిశ్శబ్దంగా అలాగే ఉండిపోయాడు.

తర్వాత నెమ్మదిగా ఇలా అన్నాడు. నాదియా... నువ్వు ఇవి తెలుసుకోవద్దు అన్నాడు. ఆమె షాక్ అయింది. అంటే… ఇవన్నీ నిజమేనా…? అని అడిగింది. రాజశేఖర్ కళ్లలో కన్నీళ్లు వచ్చాయి. నిజమే అన్నాడు. నాకు ఈ విషయం చిన్నప్పుడే తెలిసింది. కానీ ఈ ఇంటి నుండి ఎవ్వరూ బయటపడలేరు. అయితే… నన్ను ఎందుకు పెళ్లి చేసుకున్నావు అంటూ నాదియా గట్టిగా ఏడ్చేసింది, అతను తల వంచాడు. నేను నిన్ను కాపాడాలని అనుకున్నాను కానీ ఇప్పుడు ఆలస్యమైపోయింది అని చెప్పాడు భాద పడుతూ...

ఇక అమావాస్య రాత్రి రానే వచ్చింది. బలి కోసం అంతా సిద్ధం చేస్తున్నారు. ఆ రోజు ఉదయం నుంచే పెద్దింట్లో వాతావరణం మొత్తం మారిపోయింది. ఇల్లంతా ఒక వింత నిశ్శబ్దం. ఎవరూ గట్టిగా మాట్లాడడం లేదు, ఎవరూ నవ్వడం లేదు, ఇంటి పెద్దలు ఒకరినొకరు గమనిస్తూ, ఏదో పెద్ద పని కోసం సిద్ధమవుతున్నారు అన్నట్లుగా ఉన్నారు.

ఉదయం… ఆ ఇంటి ఆవరణ మొత్తం శుభ్రం చేశారు, పాత పూజ గదిని తెరిచారు, మూసి ఉన్న ఆ గదిని తెరిచినప్పుడు—లోపలనుంచి ఒక పాత వాసన గాలి లాగా బయటకు వచ్చింది. గోడలపై పాత రక్తపు మరకలు ఇంకా కనిపిస్తున్నాయి. ఆ గదిని గోమయం, కుంకుమ, నూనె దీపాలతో శుభ్రం చేశారు. మధ్యలో ఒక పెద్ద వేదిక ఏర్పాటు చేశారు. ఆ వేదిక మీద— ఎర్రని వస్త్రం పరచారు. దాని మీద వింత చిహ్నాలు గీచారు  అవి సాధారణ పూజ చిహ్నాలు కాదు. మంత్రికుడి యంత్రాలు…

మధ్యాహ్నం… ఇంటి పెద్దమ్మలు నాదియాను దగ్గరకు పిలిచారు. ఇది ఒక ప్రత్యేక పూజ, కోడలిగా నువ్వు పాల్గొనాలి అని మృదువుగా చెప్పారు. నాదియాకు అనుమానం వచ్చింది కానీ బయటపడకుండా నటించింది. 

ఆ రోజు సరిగ్గా అమృత ఆ పుస్తకంలో రాసినట్లే ప్రతి ఒకటి జరిగింది ముందుగా ఉపవాసం, ఎర్రటి చీర, చేతికి నల్ల దారం, ముఖానికి పసుపు ఎక్కువగా కుంకుమ, కాళ్లకు గజ్జెలు. 

 సాయంత్రం మంత్రికుడు వచ్చాడు. బలి కోసం ఒక్కొక్కటిగా సిద్ధం చేస్తున్నాడు. ఇంట్లో దీపాలు ఒక్కొక్కటిగా వెలిగించాడు కానీ సాధారణ దీపాలు కాదు ఎర్రటి కాంతి ఇచ్చే నూనెలో వెలిగించే దీపాలు. ఇంటి చుట్టూ నిమ్మకాయలు, మిరపకాయలు వేలాడదీశారు. తలుపులపై రక్తంతో చుక్కలు పెట్టారు. ఆ ఇల్లు మొత్తం ఒక యజ్ఞవేదికలా మారిపోయింది…

రాత్రి 10 గంటలకు పూజ మొదలైంది. ఇంటి పెద్దలు నల్ల దుస్తులు ధరించారు, వాళ్ల ముఖాల్లో భయం, ఆత్రం కలిసిపోయి ఉంది. ఒక పాత గ్రంథం తీసుకుని మంత్రాలు చదవడం ప్రారంభించారు. ఆ మంత్రాలు వినడానికి భయంకరంగా ఉన్నాయి. అవి దేవుడి కోసం కాదు. ఏదో అజ్ఞాత శక్తిని పిలవడానికి అన్నట్టు. రాత్రి 11:30 అయ్యింది నాదియాకు ఒక పానీయం ఇచ్చారు. ఇది తాగితే నీకు శక్తి వస్తుంది అన్నారు. కానీ— అది నిద్ర మందు ఆమె బలహీనంగా మారడానికి. నాదియా అది తాగినట్టు నటించింది  కానీ ఎవరూ గమనించకుండా పారేసింది తర్వాత రాత్రి సరిగ్గా 12 గంటలకు ఆ గది లోపలికి రా అని చెప్పారు.

నాదియా 11:55 గంటలకు లోపలికి వచ్చింది. గది తలుపులు మూసేశారు. బయట ఎవరూ లేకుండా చేశారు. మధ్యలో ఆ వేదిక, చుట్టూ దీపాలు, మధ్యలో నాదియాను నిలబెట్టారు. ఆమె గుండె బలంగా కొట్టుకుంటోంది. గాలి బలంగా వీచడం మొదలైంది, దీపాలు అల్లాడుతున్నాయి. మంత్రాలు మరింత గట్టిగా వినిపిస్తున్నాయి…

సమయం వచ్చింది… అని ఒక పెద్ద మనిషి అన్నాడు. 12:00 గంటలు అయ్యింది అమావాస్య క్షణం వచ్చింది. ఆ క్షణంలో— గది ఒక్కసారిగా చీకటిగా మారిపోయింది. ఎర్రటి కాంతి మాత్రమే మిగిలింది. ఆమెను వేదికపై మెల్లగా తీసుకొచ్చి పడుకోబెట్టారు. ఆమెను బలి చేయబోతున్న క్షణంలో తనకేమి తెలియనట్టుగా వేదిక మధ్యలోకి వచ్చింది. అప్పుడే నాదియా అకస్మాత్తుగా లేచింది. మంత్రికుడు అర్థం చేసుకునేలోపు, అతని చేతిలో ఉన్న కత్తిని లాక్కొని— ఒక్క దెబ్బతో అతని తలను నరికేసింది. అక్కడితో ఈ శాపం ముగిసినట్లు అనిపించింది. 

తరువాత ఇంట్లో ఉన్న లైట్లు మొత్తం వాటంతట అవే వెలిగాయి. ఇంటికి కొత్త కళ వచ్చింది. అందరూ షాక్ అయ్యారు. ఇంటి సంపద ఎక్కడ వెళిపోతుందో అన్న భయంతో ఆ ఇంటి పెద్దలు కోపంతో ముందుకు వచ్చారు  అప్పుడే రాజశేఖర్ ముందుకు వచ్చి, చాలు! అని అరిచాడు. అతను ఆ వేదికను కింద పడేశాడు దీపాలు ఆరిపోయాయి  ఇక చాలు మొత్తం ఆపేయండి. ఇలా చేస్తూ పోతే ఆస్తి మాత్రమే ఉంటుంది, మనుషులు, సంతోషాలు కాదు అని నెమ్మదిగా అందరికీ అర్థం అయ్యేలా చెప్పారు. అప్పటికే గ్రామస్థులంతా వాళ్ళ ఇంటిని చుట్టుముట్టారు అక్కడ జరిగిందంతా చూశారు. పోలీసులను పిలిపించి గ్రామంలో జరిగిన మరణాలకంతా వీళ్ళే కారణం అంటూ ఆ ఇంటి పెద్దలను జైలుకు పంపించారు. మిగిలింది నాదియా ఇంకా రాజశేఖర్ మాత్రమే. ఆ ఇంటి మీదున్న శాపం చివరకు తొలిగింది. ఎన్నో సంవత్సరాల తర్వాత ఆ ఇంట్లో నిజమైన నవ్వులు వినిపించాయి.

ఇంకా ఇలాంటి stories కోసం మా blogg ను follow అవ్వండి 

Comments

Popular posts from this blog

మూసిన గది రహస్యం Part 3 ముగింప

అక్కడ ఉన్న కొద్ది రోజులు గడిచిన తర్వాత… ఒక రోజు… నేను ఉతికిన బట్టలను అరేయడానికి బయటకు వచ్చాను.…  కారిడార్‌లోకి అడుగు పెట్టగానే… ఎదురుగా అద్వైత్  ఫోన్‌లో ఎవరితోనో మాట్లాడుకుంటూ నెమ్మదిగా నడుచుకుంటూ వచ్చాడు.. మొదట నేను చూసింది నిజమో కాదో కూడా అర్థం కాలేదు… అతన్ని చూసిన క్షణం, నా చేతుల్లో ఉన్న బట్టలు కదలకుండా ఆగిపోయాయి… నా శ్వాస ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినట్టైంది. ఎన్ని రోజుల తర్వాత… ఇంత దగ్గరగా అతన్ని చూస్తున్నాను… అతను ఫోన్ కాల్ ముగించుకుని నా వైపు చూసాడు. ఒక్క క్షణం… మా ఇద్దరి కళ్లూ కలిశాయి. అతని కళ్లలో ఆశ్చర్యం... నా కళ్లలో ఆనందం… గందరగోళం. నేను ఏమి మాట్లాడాలో తెలియక… నవ్వు కూడా సరిగా రాలేదు. చివరికి… ధైర్యం కూడబెట్టుకుని నెమ్మదిగా అన్నాను— అద్వైత్ నువ్వా…? బాగున్నావా…?  అతను కాసేపు నన్ను చూసి…   స్మైల్ చేశాడు.  నేను బాగున్నాను…  నువ్వెలా ఉన్నావు… అన్విత?  ఆ మాట విన్న క్షణం నా గుండె లోపల ఏదో కరిగిపోయినట్టైంది.  నేను కూడా బాగున్నాను…  ఎన్ని రోజులయ్యింది నిన్ను చూసి…  అని చెప్పేటప్పుడు… నా గొంతులో చిన్న కంపనం వినిపించింది. అలా మేము ఇద్దరం కా...

Part-3 తలుపు బయట ఉన్నది నా ఫ్రెండ్ కాదు… అయితే ఎవరు? తలుపు తానే తెరుచుకుంది… తర్వాత ఏమైంది?

  అర్ధరాత్రి వచ్చిన కాల్ – Part 3 (Final) “అర్ధరాత్రి వచ్చిన ఆ కాల్‌ని రవి ignore చేసి ఉండాల్సింది…  ఎందుకంటే ఆ ఒక్క కాల్ వాళ్ల జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చేసింది.  ఆ రాత్రి వాళ్లు చూసింది మనిషి కాదు… కానీ అది వాళ్ల రూపంలోనే ఉంది.” తలుపు బయట నిలబడి ఉన్న ఆ నీడను చూసిన క్షణంలోనే… అరుణ్ చేతిలో ఉన్న ఫోన్ నేలపై జారిపోయింది. టార్చ్ వెలుతురు నెమ్మదిగా ఆ నీడ ముఖం మీద పడింది. రవి శ్వాస ఆగిపోయినట్టయింది. ఎందుకంటే… బయట నిలబడి ఉన్నది అతడే. అదే ముఖం… అదే కళ్ళు… అదే బట్టలు… కానీ ఒక తేడా ఉంది. ఆ “రవి” ముఖంపై అసహజమైన చిరునవ్వు ఉంది. అతని మెడ కొంచం పక్కకు తిరిగి ఉంది… కళ్ళు మాత్రం ఒక్కసారి కూడా మూయడం లేదు. అప్పుడే బయట నిలబడి ఉన్న ఆ రూపం నెమ్మదిగా మాట్లాడింది— కిరణ్  తలుపు తెరువు…   లోపల ఉన్నది నిజమైన రవి కాదు.”  ఆ మాట విన్న వెంటనే గదిలో భయంకరమైన నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. లోపల నిలబడి ఉన్న రవి ఒక్కసారిగా వెనక్కి అడుగు వేసాడు. అరుణ్ మాత్రం చెమటలు పట్టిన చేతులతో టార్చ్‌ను గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.  ఇది… ఇదే నేను చూసింది…” అరుణ్ గొంతు వణికింది.  ముందు నా వాయిస్‌ని కాపీ చేసింది… ...

Episode - 3 ఉమ్మడి కుటుంబం1980లో మట్టి కుండలోని ఆనందం

ఉమ్మడి కుటుంబం – Episode 3 మధ్యాహ్నపు ఎండ నెమ్మదిగా ఊరంతా పరుచుకుంది. ఇళ్ల ముందు వేసిన మగ్గాలపై ఆరేసిన బట్టలు గాలికి మెల్లగా ఊగుతున్నాయి. దూరంగా ఎక్కడో ఎద్దుల బండి చక్రాల శబ్దం వినిపిస్తోంది. సుమతి ఇంటి ముందు నిలబడి,  శారదా… రామ్మా తల్లి… అన్నం చల్లారిపోతుంది…” అంటూ మళ్లీ పిలిచింది. పిల్లలతో ఆడుకుంటున్న శారద,  వస్తున్నా అమ్మా…” అంటూ పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చింది. పాదాలన్నీ మట్టితో నిండిపోయి ఉన్నాయి. అది చూసి సుమతి,  అయ్యో… నిన్ను చూస్తే పిల్లలా ఉన్నావో లేక మట్టిబొమ్మలా ఉన్నావో అర్థం కావట్లేదు!” అంది. శారద చిన్నగా నవ్వేసింది. ఇంట్లోకి వెళ్లగానే రాములమ్మ అప్పటికే పళ్లెంలు తీసి వరుసగా పెట్టింది. ఆ రోజుల్లో భోజనం అంటే అందరూ కలిసి కూర్చుని తినడం తప్పనిసరి. ముందు ఇంటి పెద్దవాళ్లు… తర్వాత పిల్లలు…చివరగా ఆడవాళ్లు తినేవారు. సుమతి మావయ్య సిద్దయ్య ఇంకా రాఘవుడు ఇద్దరూ పొలం నుంచి భోజనానికి అని కొద్దిసేపు ఇంటికి వచ్చారు.  నాన్నా...  తాతయ్యా..." అంటూ వాళ్ళ దగ్గరకు పరిగెత్తింది శారద. అంతలో తాతయ్య చేతులు, కాళ్ళు కడుక్కుని "రామ్మా నా చిట్టి తల్లి" అంటూ శారదను ఎత్తుకున్నాడు. రాఘవుడు...

“ఆమెతో మాట్లాడింది ఒక ఆత్మనా? 💔😱 | Harika & Advait Love Horror Story Part 2”

“హారిక కథ Part 2 – నీడ వెనుక నిజం |  ప్రేమ అంటే… ఎప్పుడూ మనతో ఉండడమే కాదు. కొన్ని సార్లు… చనిపోయిన తర్వాత కూడా మనల్ని వదలని జ్ఞాపకం. హారికకి అది ఒక ప్రేమ కాదు… ఒక రహస్యం… ఒక భయం… Telugu Love & Horror Story” ఆ రాత్రి...      ఇల్లంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. బయట అప్పుడప్పుడు గాలి వీచిన శబ్దం మాత్రమే వినిపిస్తోంది. గడియారం టిక్… టిక్… అని ప్రతి సెకను గట్టిగా వినిపిస్తున్నట్టుగా అనిపించింది. హారికకు మాత్రం నిద్ర ఏమాత్రం రాలేదు. ఆమె మంచంపై పడుకుంది… కానీ కళ్ళు మూసుకున్నా కూడా మనసు మాత్రం ఆగలేదు. చివరికి లేచి కూర్చుంది. ఫోన్‌ని చేతిలోకి తీసుకుంది. స్క్రీన్ వెలుగు ఆమె ముఖంపై పడింది… ఆ వెలుగులో ఆమె కళ్ళలో కనిపించింది— భయం… అనుమానం… ఇంకా… ఒక తెలియని ఆశ… “ఈరోజు కూడా మెసేజ్ వస్తుందా…?” అని ఆమె మనసులోనే తానే ప్రశ్నించింది. ఆమె చూపు గడియారంపై పడింది. 8:57 PM… గుండె కొంచెం వేగంగా కొట్టుకుంది. ఆమె చేతులు స్వల్పంగా వణికాయి. ఫోన్‌ని గట్టిగా పట్టుకుంది. ప్రతి సెకను ఒక నిమిషంలా అనిపించింది. ఆమెకు ఆ రాత్రి చలి ఎక్కువగా అనిపించింది… కానీ అది గాలివల్ల కాదు… లోపల పెరుగుతున్న భయంవల...