మునుపటి సమాధానం 🖼️ చిత్రం 1 ఈ చిత్రంలో "మ" అనే అక్షరం నుండి ప్రారంభమయ్యే వస్తువులు ఎన్ని ఉన్నాయి ? " మ" అక్షరంతో ప్రారంభమయ్యే వస్తువులను జాగ్రత్తగా లెక్కించాలి. సమాధానం = 10 1. మామిడి చెట్టు 2. మామిడి కాయలు 3. మొసలి 4. మేఘాలు 5. మేక 6. మోటార్ సైకిల్ 7. ముక్కు 8. ముక్కుపుడక 9. మల్లె పూవు 10. మందారం పూవు 🖼️ చిత్రం 2 ఈ చిత్రంలో మొత్తం త్రిభుజాలు ఎన్ని ఉన్నాయి ? చిన్న త్రిభుజాలను మాత్రమే కాకుండా పెద్ద త్రిభుజాలను కూడా లెక్కించాలి. సమాధానం = 18 చిన్న త్రిభుజాలు 5 పెద్ద త్రిభుజాలు 5 జాయింట్ త్రిభుజాలు 8 ఈ రోజు గణిత ప్రశ్న ఒక రైతు 25 మామిడి మొక్కలను నాటాడు. ఆ మొక్కలు పెరుగుతూ పెద్ద పెద్ద చెట్లయ్యాయి. ఒక సీజన్లో ప్రతి చెట్టుకు 500 మామిడి కాయలు వచ్చాయి. రైతు 20 కాయలను తన ఇంటికి తీసుకున్నాడు. తన బంధువుల 5 ఇళ్లకు ఒక్కో ఇంటికి చొప్పున 10 కాయల ఇచ...
చెరువు దగ్గర కనిపించిన అమ్మాయి – Part 2
1980లో… ఒక చిన్న గ్రామం ఉండేది ఆ గ్రామంలో జరిగిన సంఘటనను ఇప్పటికీ అక్కడి పెద్దవాళ్లు పూర్తిగా మర్చిపోలేదు. పౌర్ణమి రాత్రి చెరువు దగ్గరకు వెళ్లిన వాళ్లంతా ఎందుకు తిరిగి ఆ దారి వైపు చూడకుండా వచ్చేవారు…?
అసలు…
“లక్ష్మి” అనే ఆ అమ్మాయి నిజంగా ఎవరు…?
ఆ రాత్రంతా రాఘవకు అస్సలు నిద్రపట్టలేదు. ఆ రోజు జరిగింది తలచుకుంటే రాఘవ చేతులు ఇంకా వణుకుతూనే ఉన్నాయి. అతని ఒళ్ళు మొత్తం చల్లపడిపోయినట్టు అనిపిస్తోంది. చేతులు మొత్తం చమటతో నిండిపోయింది. ఆ వెండి గాజు అప్పుడప్పుడూ
చంద్రకాంతి తగిలినప్పుడల్లా వింతగా మెరుస్తోంది.
అది ఒక మామూలు గాజులాగానే కనిపించినా, దానిలో ఏదో చెప్పలేని భయం దాగి ఉన్నట్టుగా అనిపిస్తుంది. ఇంట్లో అందరూ నిద్రపోయారు. కానీ రాఘవ కళ్ళకు మాత్రం నిద్ర పట్టలేదు. అతను మంచం మీద పడుకున్నప్పుడల్లా
చెరువు దగ్గర కనిపించిన ఆ అమ్మాయి ముఖమే కనిపిస్తోంది. ఆమె కళ్ళలో కనిపించిన ఆ విచిత్రమైన బాధ, ఆమె మాటల్లో కనిపించిన ఆ ఒంటరితనం ఏదో అతని మనసును గట్టిగా పట్టేసినట్టుంది. ఆ అమ్మాయి చెప్పిన మాటలు ఇంకా అతని చెవుల్లో మార్మోగుతూనే ఉన్నాయి.
“ఎన్నేళ్ల తర్వాత…
ఇక్కడికి మళ్లీ ఎవరో వచ్చారు…”
ఆ మాట గుర్తొచ్చిన ప్రతిసారి అతని వెన్నులో చలి పరిగెత్తుతోంది. ఆ మాటల్లో ఉన్నది భయమా…? లేక ఎదురు చూపులా…? రాఘవకు అర్థం కాలేదు. అతను మెల్లగా ఆ గాజును అక్కడున్న టేబుల్పై పెట్టి
దీపం వెలుతురులో జాగ్రత్తగా పరిశీలించాడు. దీపం మసక వెలుతురులో ఆ వెండి గాజు మీద చిన్న చిన్న గీతలు స్పష్టంగా కనిపించాయి. అది చాలా పాతదిగా ఉన్నా ఎవరో ఎంతో జాగ్రత్తగా దాచుకున్న వస్తువులా అనిపించింది.
అప్పుడే ఆ గాజు లోపలి వైపు చిన్న అక్షరాలు చెక్కి ఉన్నట్టు కనిపించాయి. మొదట అవి స్పష్టంగా కనిపించలేదు. రాఘవ కళ్ళను ఇంకొంచం దగ్గరగా తీసుకెళ్లి చూసాడు. ఆ గాజు మీద సంవత్సరాలుగా పేరుకుపోయిన మట్టివల్ల ఆ అక్షరాలు కొంచం కూడా కనిపించడం లేదు. అతను మెల్లగా వేళ్లతో తుడిచాడు. పొడిచిన మట్టిని చేతితో తుడిచాడు. అప్పుడు దాని మీదున్న అక్షరాలు నెమ్మదిగా స్పష్టంగా కనిపించింది.
దీపం వెలుతురు ఆ అక్షరాలపై పడిన తక్షణమే రాఘవ గుండె బలంగా కొట్టుకోవడం ప్రారంభమైంది. ఎందుకంటే దానిమీద ఉన్న అక్షరాలు.
“లక్ష్మి”
ఆ పేరు రాఘవ మనసులో మళ్లీ మళ్లీ మారుమోగుతూనే ఉంది. ఎక్కడో… ఎప్పుడో… తన చిన్నప్పటి జ్ఞాపకాలలో ఆ పేరు విన్నట్టుగా అనిపించింది. తనకు స్పష్టంగా ఏమీ గుర్తుకు రావట్లేదు. కానీ కొన్ని చెదిరిపోయిన దృశ్యాలు మాత్రం ఒక్కొక్కటిగా మనసులో మెదిలాయి. సాయంత్రం అయ్యాక పెద్దవాళ్లు ఇంటి ముందున్న మేడమీద కూర్చొని మెల్లిగా మాట్లాడుకోవడం…
తాను దగ్గరకు వెళ్లగానే ఒక్కసారిగా మౌనం అవ్వడం… “పిల్లాడి ముందు ఆ విషయం మాట్లాడొద్దు…” అని ఎవరో నిదానంగా చెప్పిన స్వరం, ఆ రోజుల్లో ఊరిలో ఒక విచిత్రమైన నిశ్శబ్దం ఉండేది. పగలంతా సాధారణంగానే కనిపించినా, రాత్రి పడితే మాత్రం ప్రతి ఇంటి తలుపు త్వరగా మూసుకుపోయేది. చిన్న పిల్లలను బయట ఆడనివ్వకుండా వాళ్ళ అమ్మలు లోపలికి పిలుచుకునేవారు. “చీకటి పడకముందే ఇంటికి రా” అన్న మాటలు అప్పట్లో ప్రతి ఇంట్లో వినిపించేది.
కానీ ఎందుకు అలా చెప్పేవారో అప్పటివరకు రాఘవ ఎప్పుడూ ఆలోచించలేదు. ఇప్పుడు మాత్రం ఆ పాత జ్ఞాపకాలు అన్నీ కలసి అతని గుండెల్లో ఒక తెలియని భారంలా పేరుకుపోతున్నాయి.
మరుసటి ఉదయం…
ఆకాశం ఇంకా పూర్తిగా వెలగలేదు. పొలాల మీద తెల్లని పొగ మంచు పరుచుకుంది. దూరంగా కోళ్లు అరుస్తున్న శబ్దం వినిపిస్తోంది. రాఘవ మాత్రం ఆ రాత్రంతా అసలు నిద్రే పోలేదు. అతని కళ్ళ కింద అంతా నల్లటి వలయాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ముఖంలో అలసట ఉన్నా…
మనసులో మాత్రం ఒక్కటే ప్రశ్న తిరుగుతోంది.
“లక్ష్మి ఎవరు…?”
ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పగలిగేది ఊరిలో ఒకరే అని రాఘవకు తెలుసు. ఆ ఊరిలో ఎవరికన్నా ఎక్కువ కాలం జీవించిన మనిషి అంటే ఒక్కరే అతనే చన్నయ్య. ఈ ఊరిలో జరిగిన ప్రతి సంఘటనకు సాక్షిగా నిలిచిన వృద్ధుడు. ఆ ఊరు ఇంకా సరిగ్గా మేలుకోకముందే రాఘవ చన్నయ్య ఇంటి దగ్గరకు చేరుకున్నాడు.
పాత మట్టి ఇల్లు, గోడల మీద కాలం వేసిన పగుళ్లు…
ముందు చిన్న తాటి మేడ, అక్కడే చన్నయ్య ఒంటరిగా కూర్చున్నాడు. అతని తెల్లని గడ్డం గాలికి చిన్నగా కదులుతోంది. వణుకుతున్న చేతులతో ఒక పాత కర్రను గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. వయసు అతని శరీరాన్ని బాగా బలహీనపరిచింది. కానీ అతని కళ్ళలో మాత్రం ఇంకా ఏదో మిగిలి ఉంది. అది వృద్ధాప్యం కాదు, అలసట కూడా కాదు, అది ఎన్నో సంవత్సరాలుగా దాచిపెట్టిన ఒక భయం.
రాఘవ దగ్గరకు వచ్చిన శబ్దం విన్న వెంటనే చన్నయ్య నెమ్మదిగా తలెత్తి చూశాడు. ఒక్క క్షణం పాటు అతని కళ్ళలో స్పష్టంగా భయం కనిపించింది. చెరువు దగ్గర నుంచి ఇంటికి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత కూడా ఎవరినో చాలా కాలం తర్వాత చూసినట్టుగా లేదా… ఎప్పటికీ తిరిగి రాకూడదనుకున్న జ్ఞాపకం మళ్లీ తన ముందుకొచ్చినట్టుగా. రాఘవ గాజును తెచ్చి ఆ వృద్ధుడి ముందు పెట్టాడు.
ఆ గాజు చూసిన క్షణంలోనే, చన్నయ్య ముఖం ఒక్కసారిగా తెల్లబడిపోయింది. అతని చేతులు వణకడం ప్రారంభమైంది.
“ఈ… ఈ గాజు నీకు ఎక్కడ దొరికింది రాఘవా…?”
అని అడిగాడు భయపడుతూ. రాఘవ నెమ్మదిగా జరిగిన విషయం మొత్తం చెప్పాడు. చెరువు దగ్గర చూసిన అమ్మాయి గురించి కూడా వివరించాడు. చన్నయ్య కొద్దిసేపు అలాగే నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నాడు. కొన్ని క్షణాల తర్వాత అతను మెల్లగా మాట్లాడడం ప్రారంభించాడు. “ఇది… లక్ష్మిదే…” రాఘవ గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. “లక్ష్మి ఎవరు…?” అని రాఘవ అడిగాడు. చన్నయ్య కళ్ళలో మెల్లగా నీళ్లు వస్తున్నాయి. “నలభై ఏళ్ల క్రితం… ఈ ఊరిలోనే ఉండేది. చాలా మంచిది ఎవరితోనూ గట్టిగా మాట్లాడేది కాదు కానీ…”
అంటూ అతని గొంతు ఆగిపోయింది. “ఒక పౌర్ణమి రాత్రి ఆమె కనిపించకుండా పోయింది.” రాఘవ శ్వాస బిగుసుకుపోయింది. “అప్పుడు ఎవరూ వెతకలేదా?” అని అడిగాడు. చన్నయ్య తలను వంచుకున్నాడు. “వెతికాం, కానీ చెరువు దగ్గర ఆమె పాదాల గుర్తులు మాత్రమే కనిపించాయి. అవి నీళ్ల వరకు వెళ్లాయి కానీ తిరిగి రాలేదు” గది మొత్తం ఒక్కసారిగా బరువుగా మారిపోయింది. రాఘవ చేతిలోని గాజు చల్లబడుతోంది. "అంటే ఆమె చెరువులో మునిగిపోయిందా?” చన్నయ్య ఒక్కసారిగా రాఘవ వైపు చూశాడు. ఆ కళ్ళలో భయం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. “అది ఎవరికీ తెలియదు” అతను స్వరం తగ్గించి అన్నాడు. “కానీ ఆ రోజు నుంచి ప్రతి పౌర్ణమి రాత్రి ఆమెను చెరువు దగ్గర చూసిన వాళ్లు ఉన్నారు” రాఘవ మౌనంగా విన్నాడు.
అప్పుడే చన్నయ్య ఒక్కసారిగా దగ్గరకు వాలి మెల్లగా చెప్పాడు. “కానీ అసలు భయం అది కాదు రాఘవా అయితే ఇంకేమి?” చన్నయ్య గొంతు వణికింది. “ఆమె కనిపించకుండా పోయిన తర్వాత ఆమెతో చివరిసారి మాట్లాడిన ముగ్గురు వ్యక్తులకు విచిత్రమైన సంఘటనలు జరిగాయని ఊరిలో ప్రచారం మొదలైంది”
ఆ మాట వినగానే రాఘవ చేతిలో ఉన్న వెండి గాజు ఒక్కసారిగా నేలపై పడిపోయింది. టన్! ఆ శబ్దం గదిలో మార్మోగింది. అదే క్షణంలో ఇంటి బయట దూరంగా ఎక్కడో ఎవరో మెల్లగా నవ్వినట్టుగా ఒక విచిత్రమైన శబ్దం వినిపించింది. రాఘవ, చన్నయ్య ఇద్దరూ ఒకేసారి తలుపు వైపు చూశారు. అప్పుడే బయట మధ్యాహ్నం అయినా ఆకస్మాత్తుగా ఆకాశం మబ్బులతో నిండిపోయింది.
గాలి బలంగా వీచసాగింది.
ఇంకా ఇంటి ముందు మట్టిలో నీళ్లతో తడిసిన పాదాల గుర్తులు నెమ్మదిగా కనిపించడం ప్రారంభమయ్యాయి. అవి నేరుగా ఇంటి తలుపు వరకూ వచ్చి ఆగిపోయాయి. అప్పుడు ఇద్దరూ ఒకరి మొకం ఒకరు చూసుకున్నారు. ఆ పాదాలు ఎవరివి అనేట్టుగా...
1. ఆ పాదాల గుర్తులు నిజంగా ఎవరివి…?
2. లక్ష్మి మరణం వెనుక దాగి ఉన్న అసలు రహస్యం ఏమిటి…?
3. ఆ చెరువు అడుగున ఏళ్లుగా దాచిపెట్టిన భయంకరమైన నిజాన్ని రాఘవ బయటపెట్టగలడా…?
చూడండి తర్వాతి భాగంలో...
ఈ కథ యొక్క తర్వాతి భాగం త్వరలో వస్తుంది… పూర్తి కథను మిస్ కాకుండా follow అవ్వండి.
Part - 3 👉 Click Here

Comments
Post a Comment