మునుపటి సమాధానం 🖼️ చిత్రం 1 ఈ చిత్రంలో "మ" అనే అక్షరం నుండి ప్రారంభమయ్యే వస్తువులు ఎన్ని ఉన్నాయి ? " మ" అక్షరంతో ప్రారంభమయ్యే వస్తువులను జాగ్రత్తగా లెక్కించాలి. సమాధానం = 10 1. మామిడి చెట్టు 2. మామిడి కాయలు 3. మొసలి 4. మేఘాలు 5. మేక 6. మోటార్ సైకిల్ 7. ముక్కు 8. ముక్కుపుడక 9. మల్లె పూవు 10. మందారం పూవు 🖼️ చిత్రం 2 ఈ చిత్రంలో మొత్తం త్రిభుజాలు ఎన్ని ఉన్నాయి ? చిన్న త్రిభుజాలను మాత్రమే కాకుండా పెద్ద త్రిభుజాలను కూడా లెక్కించాలి. సమాధానం = 18 చిన్న త్రిభుజాలు 5 పెద్ద త్రిభుజాలు 5 జాయింట్ త్రిభుజాలు 8 ఈ రోజు గణిత ప్రశ్న ఒక రైతు 25 మామిడి మొక్కలను నాటాడు. ఆ మొక్కలు పెరుగుతూ పెద్ద పెద్ద చెట్లయ్యాయి. ఒక సీజన్లో ప్రతి చెట్టుకు 500 మామిడి కాయలు వచ్చాయి. రైతు 20 కాయలను తన ఇంటికి తీసుకున్నాడు. తన బంధువుల 5 ఇళ్లకు ఒక్కో ఇంటికి చొప్పున 10 కాయల ఇచ...
చెరువు దగ్గర కనిపించిన అసాధారణ అమ్మాయి
“ప్రతి పౌర్ణమికి రాత్రిపూట చెరువు దగ్గర ఒక అమ్మాయి కనిపించేదట. ఆమె నీళ్ల మీద నడుస్తుందని ఊరివాళ్లు ఎప్పుడూ చెప్పుకునేవారు.
కానీ…
ఆమెను దగ్గరగా చూసిన వాళ్లు మాత్రం మళ్లీ ఎప్పుడూ సాధారణంగా ఉండలేదట… పిచ్చివారిలా మారుతారట. ఆమె నిజంగా మనిషేనా… లేక రాత్రిళ్లు చెరువు దగ్గర కనిపించే ఒక దయ్యమా …?”
అది 1985 కాలం…
కొండల మధ్యలో పచ్చని చెట్లతో నిండిపోయి ఉన్న ఒక చిన్న గ్రామం. ఆ గ్రామం పేరు వేములపల్లి. ఉదయం సూర్యుడి వెలుగు కొండల వెనక నుంచి నెమ్మదిగా బయటికి కనిపిస్తుంటే అప్పుడు ఆ ఊరు మెల్లగా మేల్కొనేది. ఇళ్ల ముందు మహిళలు కల్లాపు నీళ్ళు చల్లి ముగ్గులు వేస్తూ ఉండేవారు. దూరంగా కోళ్లు కూస్తూ, ఎద్దుల బండ్ల గంటల శబ్దం పొలాల దారి మొత్తం వినిపించేది. నీరు తాగడానికి ఆ ఊరి ప్రజలందరికీ ఒకటే ఆధారం, గ్రామం చివర ఉన్న ఒక పెద్ద చెరువు. ఆ చెరువు నీళ్లు ఎప్పుడూ చల్లగా, స్వచ్ఛంగా ఉండేవి.
ఉదయం తెల్లారిందంటే చాలు ప్రతి ఇంటి ఆడవాళ్లు తమ తమ ఇళ్ళల్లో ఉన్న మట్టి కుండలు, పిత్తల బిందెలు తీసుకుని చెరువు దారి పట్టేవారు. కొంతమంది మాట్లాడుకుంటూ వెళ్లేవారు. వారింట్లో ఏమైంది, విరింట్లో ఏమైంది అంటూ ప్రతీ ఇంటి సమాచారాలు మాట్లాడుకునేవారు. మరికొందరు పాటలు పాడుకుంటూ కథలు చెప్పుకుంటూ నడిచేవారు. పిల్లలు మాత్రం చెరువు దగ్గరికి వెళ్లగానే నీళ్లలో రాళ్లు వేస్తూ, అక్కడున్న మట్టితో బొమ్మలు చేస్తూ ఇంకా వారికీ నచ్చిన ఆటలు ఆడుకునేవారు.
సాయంత్రం సూర్యాస్తమయం అయ్యే ముందే అందరూ తొందర తొందరగా అక్కడినుండి బయలుదేరేవారు. సాయంత్రం అయ్యిందంటే చాలు చెరువు దారి మొత్తం నిశ్శబ్దంగా మారిపోయేది. ఎందుకంటే ఆ చెరువు నీళ్ల మీద పడే ఎర్రటి వెలుగు చూస్తే, అది నిజంగా ఏదో ఒక శక్తి వేసిన చిత్రంలా కనిపించేది. కానీ సూర్యుడు అస్తమించిన తర్వాత మాత్రం, ఆ చెరువు వైపుకు కూడా ఎవరూ వెళ్లేవారు కాదు.
పగలంతా నవ్వులతో కిక్కిరిసిపోయే ఆ ప్రదేశం, రాత్రి అయితే భయంతో అంతా మూగబోయినట్టుగా కనిపించేది. పిల్లలు కూడా చీకటి పడకముందే ఇళ్లకు చేరుకునేవారు. ఊరంతా అలానే చేసేవారు. ఆ చెరువు వైపుకు చూడటానికి కూడా ఎవరూ సాహసించేవారు కాదు. ఇంట్లో పెద్దవాళ్ళు “రాత్రివేళ చెరువు దగ్గరికి వెళ్లొద్దు…” అని గట్టిగా చెప్పేవారు. ఆ మాట ఊరిలో ప్రతి ఇంట్లో కూడా వినిపించేది. ఎందుకంటే ప్రతి పౌర్ణమి రాత్రి ఆ చెరువు దగ్గర ఎవరో తెల్లని చీరతో తిరుగుతారని ఊరివాళ్లు చెప్పుకునేవారు.
కొంతమంది చెబుతుండేవారు... ఆమె నీళ్ల అంచున నిలబడి చంద్రుణ్ని చూస్తూ ఉంటుందని. మరికొందరు మాత్రం… ఆమె ఏడుస్తున్న శబ్దం కూడా వినిపించిందని ప్రమాణం చేసి చెప్పేవారు.
ఒకసారి… రామయ్య అనే రైతు పొలం పని ముగించుకుని రాత్రి ఆలస్యంగా చెరువు పక్క నుండి వెళుతుండగా
నీళ్లలో తెల్లగా కదులుతున్న నీడను చూసాడట. భయంతో అతని చేతిలో ఉన్న లాంతరు నేలపై పడిపోయింది. అప్పట్నుంచి… రామయ్య ఎప్పుడూ రాత్రి ఒంటరిగా బయటకు రావడమే మానేశాడు.
అంతేకాదు… పౌర్ణమి రాత్రి వచ్చినప్పుడల్లా
చెరువు నీళ్లు కూడా విచిత్రంగా అలజడిని సృష్టిస్తాయని
ఊరిలో పెద్దవాళ్లు చెప్పుకునేవారు. గాలి లేకపోయినా…
నీళ్ల మీద అలలు మాత్రం పుడుతుండేవట. ఆ మాటలు విన్న తర్వాత ఆ చెరువు దగ్గరికి వెళ్లేందుకు ఎవరికీ ధైర్యం ఉండేది కాదు.
ఒక రోజు… రాఘవ అనే యువకుడు పట్టణం నుంచి తన ఊరైన వేములపల్లికి తిరిగి వచ్చాడు. చాలా సంవత్సరాల తర్వాత ఊరికి వచ్చిన అతనికి, పాత జ్ఞాపకాలు ఒక్కొక్కటిగా గుర్తొస్తున్నాయి. చిన్నప్పుడు తాను ఆడుకున్న వీధులు, స్నేహితులతో తిరిగిన పొలాల దారులు, ఇంకా గ్రామం చివర ఉన్న ఆ పెద్ద చెరువు.
కానీ… ఊరిలోకి అడుగుపెట్టినప్పటి నుంచే అతనికి ఒక విషయం మాత్రమే పదే పదే వినిపించింది. “రాత్రిపూట చెరువు దగ్గరికి వెళ్లొద్దు…” ఎవరిని అడిగినా అదే మాట. కొంతమంది భయంతో మెల్లగా చెప్పేవారు… మరికొందరు మాత్రం ఆ విషయం ప్రస్తావనకే వణికిపోయేవారు. రాఘవకి ఇవన్నీ విని నవ్వొచ్చింది. పట్టణంలో చదువుకుని వచ్చిన అతనికి దెయ్యాలు, భూతాలు, ఆత్మలు అన్నవి కేవలం మూఢనమ్మకాల్లా అనిపించాయి. “ఎవరైనా భయపెట్టడానికి కథలు సృష్టించి ఉంటారు…”
అని అతను నిర్లక్ష్యంగా అన్నాడు.
ఆ రాత్రే… “నిజంగా ఎవరో ఉంటే నేనూ చూస్తా!”
అని ధైర్యంగా చెప్పి, ఒక లాంతరును చేతిలో పట్టుకుని
చెరువు దారి పట్టాడు. ఆ రోజు పౌర్ణమి...
ఆకాశంలో పెద్ద పౌర్ణమి చంద్రుడు ప్రకాశిస్తున్నాడు. చల్లని గాలి నెమ్మదిగా వీచుతోంది. చెరువు నీళ్లలో చంద్రుని ప్రతిబింబం వెండి తళుకులా మెరిసిపోతోంది.
చుట్టూ చూశాడు, ఎక్కడా ఏ మనిషి శబ్దం కూడా లేదు. దూరంగా అప్పుడప్పుడు వినిపిస్తున్న గుడ్లగూబ అరుపు మాత్రమే వినిపిస్తున్నాయి. ఆ నిశ్శబ్దాన్ని ఆ శబ్దం ఇంకా భయంకరంగా మార్చేస్తోంది. రాఘవ మాత్రం భయపడలేదు. అతను చెరువు అంచున నిలబడి చుట్టూ గమనించాడు. “ఎక్కడుంది ఆ తెల్లచీర దెయ్యం…?”
అని నవ్వుకున్నాడు.
అప్పుడే…
చెరువు మధ్యలో ఎవరో నిలబడి ఉన్నట్టు కనిపించింది. మొదట అది కేవలం చంద్రుని ప్రతిబింబం మాత్రమే అనుకున్నాడు రాఘవ. కానీ… కొన్ని క్షణాల తర్వాత
ఆ ఆకారం నెమ్మదిగా స్పష్టంగా కనిపించడం మొదలైంది. తెల్లని వస్త్రం… నీళ్ల మీద గాలికి అలా ఊగుతోంది. పొడవాటి జుట్టు... ముఖం సగం వరకు మాత్రమే కనిపిస్తోంది. చంద్రుని కాంతి ఆ రూపం మీద పడుతూ
వింతగా మెరుస్తోంది. ఆమె మాత్రం కదలకుండా
చెరువు మధ్యలోనే నిలబడి ఉంది.
ఆమె చుట్టూ గాలి కూడా అకస్మాత్తుగా ఆగిపోయినట్టైంది. నీళ్లలో చిన్న చిన్న అలలు వస్తున్నాయి, కానీ ఆమె కాళ్ల దగ్గర మాత్రం ఏ నీరు కూడా అస్సలు కదలడం లేదు. అది చూసి రాఘవ గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం ప్రారంభమైంది. అతను కళ్ళు పెద్దగా చేసి మళ్లీ జాగ్రత్తగా చూశాడు. అప్పుడు ఆమె ముఖం మెల్లగా పైకి ఎత్తింది. చంద్రకాంతిలో మెరుస్తున్న ఆమె కళ్ళు నేరుగా రాఘవ వైపే చూస్తున్నాయి…
కొన్ని క్షణాలు అతను కదలకుండా అక్కడే నిలబడి చూస్తున్నాడు. చెరువు మధ్యలో నిలబడి ఉన్న ఆ అమ్మాయి తన తలను రాఘవ వైపు తిప్పింది. ఒకవైపు రాఘవ భయపడుతూ అలాగే ఆమె కాళ్లవైపు చూసాడు. ఆమె నీళ్లపై నిలబడి ఉంది కానీ ఆమె కాళ్లు మాత్రం కొంచం కూడా నీళ్లలో మునగనే లేదు.
నీళ్లు అలలతో కదులుతున్నా…
ఆమె మాత్రం కదలకుండా గాల్లో తేలుతున్నట్టుగా కనిపించింది. ఆ అమ్మాయి పెదవులపై ఒక చిన్న చిరునవ్వు మెరిసింది. ఆ నవ్వులో విచిత్రమైన ఒక బాధ ఉంది, అలాగే భయంకరమైన ప్రశాంతత కూడా ఉంది. ఆమె నిధనంగా మాట్లాడింది.
“ఎన్నేళ్ల తర్వాత…
ఇక్కడికి మళ్లీ ఎవరో వచ్చారు…”
ఆమె స్వరం చెరువు మొత్తం మార్మోగింది. అది సాధారణ మనిషి గొంతులా లేదు. దూరం నుంచి వినిపిస్తున్నట్టూ, అలాగే చెవుల దగ్గరే మాట్లాడుతున్నట్టూ అనిపించింది.
రాఘవ వెన్నులో చలి పుట్టింది. అంతే ఇక చెరువు నీళ్లు బలంగా అలజడిని సృష్టించాయి. గాలి వేగంగా తిరగసాగింది. నీళ్లలో పెద్ద పెద్ద అలలు పుట్టి
చంద్రుని ప్రతిబింబాన్ని ముక్కలుగా చేసాయి. రాఘవ భయంతో వెనక్కి అడుగు వేసాడు. కానీ మరుసటి క్షణంలోనే ఆ అమ్మాయి కనిపించకుండా పోయింది. ఆమె నిలబడ్డ చోటు ఇప్పుడు ఖాళీగా అయిపోయింది. ఇక
నీళ్లు మాత్రమే ఉన్నాయి. చుట్టూ మళ్లీ నిశ్శబ్దంగా మారిపోయింది.
అయితే రాఘవ చె విలో మాత్రం ఆమె నవ్వు ఇంకా ఆమె మాట మార్మోగుతూనే ఉంది. అయితే అక్కడ నీళ్లపై ఒక చిన్న వెండి గాజు తేలుతూ ఉండటం కనిపించింది.
చంద్రకాంతి ఆ గాజుపై పడుతూ వింతగా మెరుస్తోంది. రాఘవ జాగ్రత్తగా ముందుకు వెళ్లి ఆ గాజును తన చేతిలోకి తీసుకున్నాడు. ఆ గాజును చూస్తే చాలా పాతదిగా కనిపించింది. వెండి రంగు మసకబారిపోయినా
దానిపై చెక్కిన చిన్న చిన్న ఆకారాలు మాత్రం ఇంకా స్పష్టంగానే కనిపిస్తున్నాయి. అతను ఆ గాజును గట్టిగా పట్టుకున్న సమయంలోనే ఎవరో చల్లని చేతితో తన భుజాన్ని తాకినట్టుగా అనిపించింది.
రాఘవ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డాడు. వెంటనే వెనక్కి తిరిగి చూశాడు కానీ అక్కడ ఎవరూ లేరు. చుట్టూ గాలి శబ్దం మాత్రమే ఉంది అది తప్ప ఇంకేమీ వినిపించలేదు… అతని మనసులో మాత్రం ఒకే ఒక ప్రశ్న పదే పదే అతన్ని వెంటాడుతూనే ఉంది.
ఆ గాజు ఎవరిది…?
చెరువులో కనిపించిన ఆ అమ్మాయి నిజంగా దెయ్యమా లేక ఇంకేమన్నానా…? లేకపోతే… ఆ చెరువు నీళ్ల వెనుక ఏళ్లుగా దాచిపెట్టిన ఇంకేదైనా భయంకరమైన రహస్యముందా…?
ఆ గాజు ఎవరిదో తెలుసుకునే ప్రయత్నంలో…
రాఘవ ఒక భయంకరమైన నిజాన్ని ఎదుర్కొనబోతున్నాడు…”
చూడండి తర్వాతి భాగంలో…
Part - 2 👉 Click Here
ఇలాంటి మరిన్ని కథలు 👇
రామాపురం కోటలో ఖజానా రహస్యం 👉 Click here
నువ్వు సేఫ్గా ఉన్నావా? హారిక కథ Part-1👉 Click here
“ఆమెతో మాట్లాడింది ఒక ఆత్మనా? 💔😱 | Harika & Advait Love Horror Story Part 2”👉 Click here
గ్రామాన్ని కాపాడిన ధార్మిక – నిజం ఏమిటి? “Telugu Story / Moral Story👉 Click here
Comments
Post a Comment