ఒకప్పుడు విజయనగరం జిల్లాలోని సత్యపురం అనే ఒక చిన్న గ్రామం ఉండేది. ఆ గ్రామంలో రామయ్య అనే రైతు ఉండేవాడు. అతను పెద్దగా చదువుకోలేదు కానీ జీవితం గురించి గొప్ప జ్ఞానం కలిగినవాడు. “మనిషి సంపాదించే ధనం మాత్రమే ముఖ్యం కాదు, మనుషుల మనసు కూడా అర్థం చేసుకోవాలి ” అనేది అతని నమ్మకం.
సత్యపురం గ్రామం చాలా అందమైనది. పచ్చని పొలాలు, చిన్న చెరువు ఇవన్నీ గ్రామానికి అందాన్ని తెచ్చేవి. కానీ అక్కడ ఒక సమస్య వచ్చింది.
గ్రామంలోని ప్రజలు ఒక్కొక్కరు తమ తమ పనుల్లోనే మునిగిపోయి ఉండేవారు. పరస్పర సహకారం, నమ్మకం తగ్గిపోయింది. ఎవరికైనా కష్టం వచ్చినా, “నాకు సంబంధం లేదు” అనేలా ఉండేవారు.
ఒక సంవత్సరం భయంకరమైన ఎండలు వచ్చాయి, చెరువు ఎండిపోయింది, పంటలు ఎండిపోయాయి. ప్రజలు బాధలో మునిగిపోయారు.
రామయ్య గ్రామస్థులను పిలిచి ఇలా చెప్పాడు:
“మన చెరువు ఎండిపోవడానికి వర్షం మాత్రమే కారణం కాదు, మనం కూడా. మనం కలిసికట్టుగా పనిచేయకపోవడమే అసలు కారణం".
మనం చెరువును లోతుగా తవ్వి, కాలువలు సరిచేస్తే, వర్షం వచ్చినప్పుడు నీటిని నిల్వ చేసుకోవచ్చు.
ఈ మాటలు విన్న కొందరు, మొదట నవ్వారు. “ఇంత పెద్ద పని ఎలా సాధ్యం?” అన్నారు.
అప్పుడు రామయ్య ప్రశాంతంగా అన్నాడు: అవును మీరు చెప్పింది నిజమే, ఇంత పెద్ద పని చేయడం ఒక్క మనిషి చేత అసాధ్యం. కానీ మనమందరం కలిస్తే అసాధ్యం అనేదే ఉండదు.”
మరుసటి రోజు రామయ్య ఒంటరిగా చెరువులోకి దిగి తవ్వడం ప్రారంభించాడు. అతని పట్టుదల చూసి కొందరు యువకులు చేరారు. అప్పటివరకు ఒక్కరికొకరు దూరంగా ఉన్న గ్రామస్థులు ఇప్పుడు తమ తప్పు గ్రహించారు. తర్వాత మహిళలు వారికోసం ఆహారం తీసుకొచ్చి ఇచ్చారు. పిల్లలు చిన్న చిన్న రాళ్లు తొలగించారు. కొద్దిరోజుల్లోనే మొత్తం గ్రామం ఒక్కటైంది.
కొన్ని వారాల కష్టంతో చెరువు లోతుగా మారింది. కాలువలు శుభ్రపడ్డాయి. కొద్ది రోజుల తర్వాత వర్షం పడింది. చెరువు నిండిపోయింది. గ్రామం మళ్లీ పచ్చగా మారింది.
ఆ తర్వాత సత్యపురం గ్రామంలో ఎవరికైనా కష్టం వచ్చినా, అందరూ కలిసి సహాయం చేయడం ఆనవాయితీ అయింది. గ్రామం అభివృద్ధి చెందింది. ప్రజలు ఆనందంగా జీవించారు.
ఆ రోజు రామయ్య చెప్పిన మాట గ్రామ చరిత్రలో నిలిచిపోయింది:
“ప్రకృతి మనల్ని పరీక్షిస్తుంది. కానీ మనం ఒక్కటిగా ఉంటే ఏ కష్టం అయినా జయించగలం.”
కథ యొక్క నీతి:
ఒక్కరి శక్తి పరిమితం. ఐక్యతే అసలైన బలం.
మనిషి గొప్పతనం ధనంలో కాదు, సహకారంలో ఉంటుంది.
కామెంట్లు
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి