ఒక చిన్న పల్లె, పేరు సీతారామపురం. ఆ పల్లె పక్కనే ఒక పెద్ద నది, ఆ నది ఒడ్డున పచ్చని పొలాలు, మధ్యలో ఒక పాత ఆలయం, సీతారామపురం అంటే గ్రామానికి గర్వకారణం.
ఆ గ్రామంలో రామయ్య అనే ఒక పేద రైతు ఉండేవాడు. అతను చాలా కష్టపడి పని చేసేవాడు కానీ అదృష్టం మాత్రం అతని వైపు ఉండేది కాదు. ఒక సంవత్సరం వరదలు, మరో సంవత్సరం ఎండలు. అయినా అతను ఎప్పుడూ నిరాశ చెందలేదు. "కష్టం వృథా కాదు" అనే నమ్మకమే అతనికి బలం.
రామయ్యకు ఒక కుమారుడు ఉండేవాడు. పేరు చిరంజీవి. చిరంజీవి చదువులో తెలివిగా ఉండేవాడు. కానీ పేదరికం వల్ల చదువు మానేయాల్సి వస్తుందేమో అని అతనికి భయం ఉండేది.
ఒక రోజు చిరంజీవి తండ్రిని అడిగాడు. “నాన్నా, మనం ఎందుకు ఇంత కష్టపడుతున్నాం? దేవుడు మన మీద కోపంగా ఉన్నాడా?”
రామయ్య నవ్వుతూ అన్నాడు, “దేవుడు మనల్ని పరీక్షిస్తున్నాడు. పరీక్షలు గెలిచినవాళ్లే నిజమైన విజేతలు అవుతారు.” అని అన్నాడు. ఆ మాటలు చిరంజీవి మనసులో నాటుకుపోయాయి.
ఒక రోజు ఆ గ్రామానికి ఒక పెద్ద వ్యాపారి వచ్చాడు. అతను పల్లె పిల్లల చదువుకు సహాయం చేస్తానని ప్రకటించాడు. కానీ ఒక షరత్తు పెట్టాడు. "పరీక్షలో మొదటి ర్యాంకు సాధించినవారికే నేను సహాయం చేస్తాను." అని.
దానికోసం చిరంజీవి ఎంతో శ్రద్ధగా చదివాడు. రాత్రి పగళ్లు దీపం వెలిగించుకొని పుస్తకాలు చదివాడు. కొందరు పిల్లలు అతన్ని ఎగతాళి చేశారు. “పేదవాడివి కదా! ఎంత చదివినా ఉపయోగం లేదు” అన్నారు. కానీ చిరంజీవి తండ్రి మాట గుర్తుచేసుకుని మరింత శ్రమించాడు.
పరీక్షలు పూర్తయ్యింది, ఫలితాలు వచ్చిన రోజు గ్రామం అంతా ఉత్కంఠగా ఎదురు చూసింది. చివరికి ఫలితాలు ప్రకటించారు. చిరంజీవి మొదటి ర్యాంకును సాధించాడు!
గ్రామం అంతా ఆనందంతో కేరింతలు కొట్టింది. వ్యాపారి తన వాగ్దానం నిలబెట్టుకున్నాడు. చిరంజీవి తన పై చదువులకోసం నగరానికి వెళ్లాడు. సంవత్సరాలు గడిచాయి. చిరంజీవి పెద్ద డాక్టర్ అయ్యాడు. కానీ అతను తన గ్రామాన్ని మాత్రం మర్చిపోలేదు.
ఒక రోజు తిరిగి సీతారామపురం వచ్చాడు. గ్రామంలో ఒక చిన్న ఆసుపత్రి నిర్మించాడు. పేదవారికి ఉచిత చికిత్స అందించాడు.
చిరంజీవి అందరితో ఇలా అన్నాడు:
“నన్ను ఈ స్థాయికి తీసుకొచ్చింది నా తండ్రి నమ్మకం, ఇంకా నా గ్రామం ఆశీర్వాదం.”
రామయ్య కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ, తన కొడుకుని చూసి గర్వపడ్డాడు...
కథ సందేశం:
పేదరికం అడ్డంకి కాదు. నమ్మకం, కష్టం, పట్టుదల ఉంటే ఎలాంటి పరిస్థితినైనా జయించవచ్చు. మనం ఎదిగిన తర్వాత మన మూలాలను మరచిపోకూడదు..
కామెంట్లు
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి