ఇతర పిల్లల్లా ఎక్కువగా అల్లరి చేయకుండా, తన ప్రపంచంలో తానే ఉండేది.
ఆమెకు చిన్న చిన్న విషయాల్లోనే ఆనందం కనిపించేది…
వాన పడితే కిటికీ దగ్గర కూర్చుని చినుకులు లెక్కపెట్టడం,
పూలు పూస్తే వాటిని చూసి మురిసిపోవడం,
చిన్న పుస్తకాలు చదువుతూ తనలో తానే ఒక కొత్త ప్రపంచాన్ని సృష్టించుకోవడం…
తన తల్లిదండ్రులే ఆమెకు ప్రపంచం
వాళ్ల మాటే ఆమెకు దారి, వాళ్ల సంతోషమే తన లక్ష్యం.
ఆమె తండ్రి ఎప్పుడూ ఒక మాట చెప్తూ ఉండేవాడు –
“జీవితంలో ఏ నిర్ణయం తీసుకున్నా, అది నీకు సంతోషం ఇవ్వాలి” అని.
ఆ మాట అన్విత మనసులో బలంగా నాటుకుపోయింది.
అమ్మతో అయితే ఆమెకు ఒక ప్రత్యేకమైన బంధం.
అమ్మ ఒడిలో పడుకుని తన భావాలను చెబుతూ ఉండేది.
స్కూల్లో కూడా ఆమె చాలా సైలెంట్గా ఉండేది.
అందరితో కలిసిపోవడానికి కొంత సమయం తీసుకునేది,
కానీ ఒకసారి స్నేహం చేస్తే, ఆ బంధాన్ని చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకునేది.
ఆమెకు పెద్ద పెద్ద కలలు లేకపోయినా, తన జీవితాన్ని సింపుల్గా, సంతోషంగా గడపాలని ఒక చిన్న కోరిక ఉండేది.
కానీ ఒక విషయం మాత్రం ఆమె మనసులో ఎప్పుడూ ఉండేది…
“ఎవరినైనా మనస్ఫూర్తిగా ప్రేమిస్తే, ఆ ప్రేమ నిజమైనదై ఉండాలి” అని.
అందుకే ప్రేమ అనే విషయాన్ని ఆమె చాలా జాగ్రత్తగా,
కొంచెం భయంతోనే చూస్తూ ఉండేది.
కానీ ఆమెకు తెలియదు…
ఒక రోజు బస్సులో కలిసే ఒక చూపు
తన జీవితాన్ని అంతగా మార్చేస్తుందని…
ఒక రోజు class లో lecturer చాలా seriousగా lesson explain చేస్తూ ఉండగా,
దీప్తి మెల్లగా అన్వితకి ఒక చిన్న paper ఇచ్చింది.
దానిపై ఇలా రాసి ఉంది:
“ఈ sir face చూస్తే నాకు WiFi signal low వచ్చినట్టుంది 😅”
Lecturer...
అప్పుడు స్నేహ వెంటనే reply ఇచ్చింది –
“సర్… ఆమె doubt అడగడానికి smile practice చేస్తోంది 😄” అన్న వెంటనే...
Class అంతా ఒక్కసారిగా నవ్వులతో మారుమొగిపోయింది.
అన్వితకు కొంచెం embarrassment అయినా,
ఆ moments ఆమెకు life long గుర్తుండిపోయాయి.
Maths sir చాలా strict
late అయితే class లోపలికే రానివ్వరు.
ఒక రోజు అన్విత బస్ late అవ్వడంతో class కి కొంచం ఆలస్యంగా వచ్చింది.
Door దగ్గరే నిలబడి “May I come in sir…”
అని మెల్లగా అడిగింది.
Sir గట్టిగా చూస్తూ –
“Time ఎవరికి wait చేయదు…
కానీ అదే రోజు, class చివరలో sir ఆమె దగ్గరకు వచ్చి మెల్లగా చెప్పారు
ఆ మాట విన్న తర్వాత ఆమెకు ఒక చిన్న smile వచ్చింది 😊
మొదట్లో అది ఒక సాధారణ ప్రయాణమే…
అన్విత ఎప్పటిలాగే కిటికీ దగ్గర కూర్చుని బయట చూస్తూ వెళ్లేది.
అతని పేరు ఆర్య...
ఈ ఆర్య అన్వితకు అన్నీ విషయాల్లో భిన్నంగా ఉండేవాడు.
మాటలు చాలా తక్కువ, కానీ కళ్లలో మాత్రం ఎన్నో భావాలు దాగి ఉండేది.
ఎవరితోనూ ఎక్కువగా కలవడు, మాట్లాడడు, కానీ ఒకసారి మనసు పెడితే దాన్ని పూర్తయ్యే వరకు వదలడు.
అన్వితకు ఆ రోజు సాధారణమైన రోజు అనిపించింది. రోజూ లాగానే బస్సులో కాలేజ్ కు వెళ్ళసాగింది.
ఆ ప్రయాణం ఒక ప్రత్యేకమైన అనుభూతిగా మారింది.
Day 1:
ఒక్క చూపు మాత్రమే…
కానీ ఆ చూపులో ఏదో ఉంది.
Day 2:
ఆమె బస్సులోకి ఎక్కగానే…
తెలియకుండానే అతన్ని వెతికింది.
ఇద్దరి కళ్ళు మాత్రం ప్రతి రోజు ఒకరినొకరు వెతుకుతున్నాయి .
Day 4:
బస్సులో crowd ఎక్కువగా ఉండడంతో,
ఆమెకు దగ్గరలోనే ఆర్య నిలబడ్డాడు.
అన్విత almost పడిపోవడంతో, ఆర్య మెల్లగా ఆమెకు support ఇచ్చాడు.
“జాగ్రత్త…” అని మెల్లగా అన్నాడు.
అది వాళ్ళ మధ్య మొదటి మాట.
ఆ ఒక్క మాటతో…
ఇద్దరి మధ్య ఉన్న దూరం కొంచెం తగ్గింది.
అన్విత కాస్త సిగ్గుతో “థ్యాంక్యూ…” అంది.
ఆర్య చిన్నగా తల ఊపాడు.
ఆ రోజు నుంచి…
ఒక చిన్న smile
ఒక చిన్న చూపు
ఒక చిన్న మాట
ఇలా వాళ్ళ పరిచయం మెల్లగా పెరిగింది.
పరిచయం చిన్నదే అయినా…
అందులోని భావాలు మాత్రం చాలా పెద్దవి.
ఆమె తన తల్లిదండ్రుల దగ్గరకు వెళ్లి ఈ విషయం గురించి చెప్పింది.
వాళ్లు ప్రశాంతంగా విని, మెల్లగా చెప్పారు…
“జీవితంలో భాగస్వామిని ఎంచుకోవడం చాలా ముఖ్యమైన విషయం.
ప్రేమ ఉండాలి… కానీ బాధ్యత కూడా ఉండాలి.”
“అతను నిన్ను గౌరవిస్తాడా? నీ సంతోషాన్ని అర్థం చేసుకుంటాడా? ఇవన్నీ ఆలోచించు.”
ఆమె మౌనంగా వాళ్ల మాటలు వింటూ ఉంది.
వాళ్ల ప్రేమ, వాళ్ల జాగ్రత్త… ఆమె మనసును తాకాయి.
కానీ ఆమె హృదయం మాత్రం ఆర్యను మాత్రమే కోరుకుంటుంది.
ఒకరోజు, ఆర్య తన భావాలను ఆమెతో వ్యక్తపరచుకోవాలని, ఒక ప్రత్యేకమైన రోజును పంచుకోవాలని, స్వచ్ఛమైన ప్రదేశాలకు తీసుకెళ్లి, అక్కడ ఒక రొమాంటిక్ క్షణాన్ని గడపాలని అంటాడు.
ఆ రోజు ఆర్య చెప్పిన మాటలు విన్న తర్వాత…అన్విత మనసులో ఎన్నో ఆలోచనలు మొదలయ్యాయి.
ఒక వైపు తన తల్లిదండ్రుల ఆశలు, వాళ్లు చెప్పిన జాగ్రత్తలు…
మరో వైపు ఆర్యపై పెరిగిన ప్రేమ.
ఆమె గుండె లోపల చిన్న యుద్ధమే జరుగుతోంది.
“ఇది సరైన నిర్ణయమా…?” అని ఒక స్వరం అడిగింది.
“కానీ అతను నన్ను నిజంగా ప్రేమిస్తున్నాడు…” అని మరో స్వరం చెప్పింది.
ఆర్యతో గడిపిన ప్రతి క్షణం ఆమె కళ్లముందు మెరుస్తోంది
బస్సులో మొదలైన ఆ చూపులు, మాటలకంటే ఎక్కువగా మాట్లాడిన నిశ్శబ్దం, అతని చిన్న చిన్న జాగ్రత్తలు…
“ఇంత నిజమైన ప్రేమ మళ్లీ దొరుకుతుందా…?” అని ఆమె మనసు మెల్లగా ఒప్పుకుంది.
కొద్ది సేపు నిశ్శబ్దంగా కూర్చుంది.
తర్వాత ఒక గాఢంగా శ్వాస తీసుకుంది.
“ఏమైతే అది జరగనీ… నా హృదయం ఎంచుకున్న దారిలోనే నేను నడుస్తాను,” అని తనలో తానే నిర్ణయించుకుంది.
ఆలోచనలతో నిండిన ఆ క్షణం తర్వాత, ఆమె మెల్లగా నవ్వుతూ ఆర్య వైపు చూసింది…
ఆ నవ్వులోనే ఆమె నిర్ణయం దాగి ఉంది.
తరువాత ఎప్పటిలాగానే చెప్పినదానికి ఒప్పుకొని తనతో వెళ్ళింది.
ఎవరూ లేని నిశ్శబ్దమైన ప్రదేశం చూసుకొని ఆర్య తనతో ఒక మాట చెప్పాడు.
నేను నీకు ఎప్పటికి మోసం చెయ్యను.
నా జీవితంలో నువ్వు కలిసిన క్షణం ఎంతో గొప్పది.
నువ్వు నా జీవితానికి వెలుగై, ప్రతి అణువులో నా ఊహలను సాకారం చేశావు.
ఈ ప్రేమను జీవితం అంతా నీతోనే పంచుకోవాలని నేను కోరుకుంటున్నాను అన్న మాటలు విన్న అన్విత ఆశ్చర్యంగా, ఆనందంగా, ఉత్సాహంగా ఆ వాక్యాలను వింటూ, ప్రేమతో సమాధానమిచ్చింది.
"ఆర్య...
నువ్వు నాకు ఇచ్చిన ప్రతి క్షణం, ప్రతి భావన నన్ను హృదయపూర్వకంగా మార్చేసింది అంటూ ఇద్దరూ ఒకటయ్యారు.
వాళ్ల ప్రేమ ఇక కేవలం మాటల్లో కాదు…
జీవితాన్ని కలిసి ఎదుర్కొనే ఒక నిర్ణయంగా మారింది
తర్వాత అందరిని ఒప్పించి పెళ్లి చేసుకొని హ్యాపీ గా జీవితాన్ని కొనసాగించారు.
కామెంట్లు
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి