Episode–9 ఉమ్మడి కుటుంబం| కొత్త కష్టం, కొత్త నిర్ణయం

"ఒక్క రాత్రి... నెలల తరబడి చేసిన కష్టం నీటిలో కలిసిపోయింది... రైతుల కలలు మట్టిలో కూరుకుపోయాయి... కానీ ఆ నష్టానికంటే పెద్ద పరీక్ష ఇంకా వారి ముందుందని రాఘవుడికి తెలియదు..." ఇది ఒక రైతు పోరాటం కథ...

జరగబోయే కథ 👇

ఆ రోజంతా ఊరిలో వరద గురించే చర్చ జరిగింది. ఎవరి ఇంట్లో ఎంత నష్టం జరిగిందో… ఎవరు ఎవరిని కాపాడారో… ఆ రాత్రి జరిగిన సంఘటనలనే అందరూ మాట్లాడుకున్నారు. సాయంత్రం అయ్యేసరికి ఊరు మళ్లీ మామూలు జీవితంలోకి అడుగుపెట్టడం మొదలుపెట్టింది. కానీ...

ప్రతి ఇంటి మనసులో ఒక భయం మాత్రం మిగిలింది. మళ్లీ ఇలాంటిది జరగకూడదు... అని.

మరుసటి రోజు ఉదయం. సూర్యుడు ఉదయించగానే రాఘవుడు, సిద్ధయ్య ఇద్దరూ పొలానికి బయలుదేరారు. రాత్రి వరదలో గట్టు దగ్గర గడిపిన అలసట ఇంకా శరీరంలో ఉన్నా... పొలం పరిస్థితి చూడాలనే ఆందోళన వాళ్లను నిలబడనివ్వలేదు. దారంతా ఇద్దరూ ఎక్కువగా మాట్లాడలేదు. వాళ్ల మనసులో ఒకటే ఆశ. ఎంతైనా పంటలో కొంతైనా మిగిలి ఉండాలి అని. కొద్దిసేపటికి పొలం దగ్గరకు చేరుకున్నారు. అక్కడ కనిపించిన దృశ్యం చూసి ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయారు. పొలం మొత్తం నీటితో నిండిపోయింది. కొన్ని చోట్ల వరి మొక్కలు నేలకూలిపోయాయి. మరికొన్ని చోట్ల పూర్తిగా మట్టిలో కూరుకుపోయాయి. నీటి ప్రవాహం పొలం అంచులను కూడా కొట్టుకుపోయింది. సిద్ధయ్య చేతిలో ఉన్న కర్ర నేలపై జారిపోయింది. అతడు మాటలు రాక అలాగే నిలబడ్డాడు.

రాఘవుడు నెమ్మదిగా ముందుకు నడిచాడు. ఒకప్పుడు పచ్చగా కళకళలాడిన పొలం... ఇప్పుడు యుద్ధభూమిలా కనిపిస్తోంది. అతడు వంగి ఒక వరి మొక్కను చేతిలోకి తీసుకున్నాడు. అది పూర్తిగా విరిగిపోయింది. కొన్ని క్షణాలు... అతని కళ్లలో నీళ్లు మెరిశాయి. సిద్ధయ్య బరువైన గొంతుతో అన్నాడు. ఇన్నేళ్ల తర్వాత ఈసారి కొంచెం బాగుంటుందని అనుకున్నా రాఘవా... అప్పులు కూడా కొంత తీరుతాయని ఆశపడ్డా...

అతని గొంతు కంపించింది. రాఘవుడు మాత్రం మౌనంగా నిలబడ్డాడు. ఏదో చెప్పాలని అనిపించింది. కానీ మాటలు రావడం లేదు. ముందు కళ్ల ముందు కనిపిస్తున్న దృశ్యమే అతని గుండెను భారంగా మార్చేసింది. కొన్ని గంటల క్రితం వరకు పచ్చగా కళకళలాడిన పొలం... ఇప్పుడు మట్టితో, నీటితో కలిసిపోయి గుర్తుపట్టలేని స్థితికి చేరుకుంది. ఆ మొక్కల్ని నాటిన రోజు గుర్తొచ్చింది. ఎన్ని ఆశలతో విత్తనాలు చల్లారో గుర్తొచ్చింది. ఎన్ని ఉదయాలు నిద్ర మానుకుని పొలం దగ్గరికి వచ్చాడో గుర్తొచ్చింది. కానీ ఇప్పుడు... అన్ని కళ్ల ముందే కూలిపోయిన కలల్లా అనిపిస్తున్నాయి. అతని పక్కనే నిలబడ్డ రైతులు కూడా మౌనంగానే ఉన్నారు. ఎవరి ముఖంలోనూ మాటలు లేవు. ఎవరి కళ్లలోనూ ఆశ కనిపించడం లేదు.

ఒక వృద్ధ రైతు వంగి నేలను చేత్తో తడిమాడు. తడి మట్టిని అరచేతిలోకి తీసుకుని కొద్దిసేపు చూస్తూ నిలబడ్డాడు. తర్వాత నెమ్మదిగా ఆ మట్టిని కిందకు జారవిడిచాడు. ఆ చర్యలోనే అతని బాధ అంతా కనిపించింది. గాలి కూడా భారంగా వీచినట్టే అనిపించింది. కాలువ వైపు నుంచి ఇంకా నీటి శబ్దం వినిపిస్తూనే ఉంది. ఆ శబ్దం ప్రతి క్షణం వారి నష్టాన్ని గుర్తు చేస్తున్నట్టుగా అనిపించింది. కొద్దిసేపటి వరకు అక్కడే నిలబడ్డారు. ఎవరూ ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడలేదు. ఎందుకంటే చెప్పడానికి ఓదార్పు మాటలు లేవు. నిజం ఒక్కటే ఉంది.

పంట పోయింది. నెలల తరబడి కష్టపడి పెంచిన పంట... రైతుల ఆశలన్నింటినీ వెంట తీసుకెళ్లిపోయింది. చివరకు ఒక రైతు నిట్టూర్పు విడిచాడు. "ఇక ఇక్కడ చేసేదేముంది..." అన్నాడు మెల్లగా. ఆ మాట విన్న తర్వాత అందరూ ఒకసారి పొలం వైపు చూశారు. అది వీడ్కోలు చూపులా అనిపించింది. తర్వాత భారమైన అడుగులతో ఇంటి దారి పట్టారు. ఎవరూ తొందరగా నడవలేదు. ఎందుకంటే ఇంటికి వెళ్లాక కూడా చెప్పాల్సిన బాధాకరమైన వార్త వాళ్ల కోసం ఎదురుచూస్తోందని అందరికీ తెలుసు. రాఘవుడు కూడా నెమ్మదిగా నడుస్తున్నాడు. అతని అడుగులు ముందుకు పడుతున్నాయి. కానీ మనసు మాత్రం ఇంకా ఆ పొలంలోనే నిలిచిపోయింది. ఇంటికి చేరుకునే సరికి సాయంత్రం చీకట్లు కమ్ముకోవడం మొదలైంది. ఆవరణలో దీపం వెలుగుతోంది. వాకిట్లో నిలబడి ఉన్న రాములమ్మ దూరం నుంచే వాళ్లను గమనించింది. ఆమె ముఖంలో ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపించింది. సాధారణంగా పొలం నుంచి తిరిగొచ్చేటప్పుడు ఏదో ఒక మాట వినిపిస్తుంది. కానీ ఈరోజు మాత్రం అందరూ మౌనంగా వస్తున్నారు. అది చూసిన క్షణమే ఆమె గుండెల్లో ఏదో తెలియని భయం మొదలైంది. వాళ్లు దగ్గరకు వచ్చే కొద్దీ ఆ భయం మరింత పెరిగింది. 

రాములమ్మ వాళ్ల ముఖాలు చూడగానే అర్థం చేసుకుంది. ఏదో పెద్ద అనర్థం జరిగిందని ఆమెకు తెలిసిపోయింది. ఆమె పెదవులు స్వల్పంగా వణికాయి. పంట... బాగానే ఉందా?" అని అడగబోయింది. కానీ వాళ్ల ముఖాలు చూసిన క్షణమే ఆ మాట గొంతులోనే ఆగిపోయింది.  ఆ ఒక్క మాటలోనే ఆమె భయం... ఆందోళన... మరియు సమాధానం తెలిసినా వినడానికి భయపడుతున్న మనసు అంతా దాగి ఉంది. సిద్ధయ్య తల దించుకున్నాడు. అంతే. ఆమెకు సమాధానం తెలిసిపోయింది. సుమతి కూడా నిశ్శబ్దంగా నిలబడి ఉంది. కొద్దిసేపటి తర్వాత రాములమ్మ కళ్లను తుడుచుకుంటూ అంది.

"దేవుడు ఈసారి కాస్త కనికరం చూపిస్తాడనుకున్నా... ఇంకా మన పరీక్షలు అయిపోలేదేమో..." అంది. ఇంట్లో నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. అక్కడ ఉన్న శారదకు మాత్రం ఏమీ అర్థం కాలేదు. కానీ అందరూ బాధగా ఉండడం మాత్రం ఆమె గమనించింది. ఆమె మెల్లగా రాఘవుడి దగ్గరకు వెళ్లి...

"నాన్నా..." అంది. 

రాఘవుడు ఆమెవైపు చూశాడు. "ఏమైంది తల్లి? పొలం మళ్లీ బాగవుతుందా?" అని అమాయకంగా అడిగింది. ఆ ప్రశ్న విన్న వెంటనే అందరూ ఒక్కసారిగా ఆమెవైపు చూశారు. రాఘవుడు కాసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు. తర్వాత ఆమె తల నిమురుతూ అన్నాడు.

"బాగవుతుంది తల్లి..." రాఘవుడు కళ్లలోని బాధను దాచుకుంటూ చిరునవ్వు నవ్వాడు.

"మట్టి మనల్ని ఎప్పుడూ మోసం చేయదు. మళ్లీ కష్టపడితే మళ్లీ పంట ఇస్తుంది." అన్నాడు. ఆ మాటలు చెప్పినా.. అతని మనసులో మాత్రం ఎన్నో సందేహాలు ఉన్నాయి.

అప్పులు, ఇంటి ఖర్చులు, విత్తనాలు, వచ్చే కాలం... అన్నీ అతని ఆలోచనల్లో తిరుగుతున్నాయి. ఆ రాత్రి అందరూ నిద్రపోయాక... రాఘవుడు ఒంటరిగా ఇంటి బయట అరుగుపై కూర్చున్నాడు. ఆకాశంలో నక్షత్రాలు మెరిస్తున్నాయి. వరద వెళ్లిపోయింది. కానీ దాని గాయం మాత్రం ఇంకా మిగిలే ఉంది. 

అప్పుడే వెనుక నుంచి సిద్ధయ్య వచ్చి అతడి పక్కన కూర్చున్నాడు. ఏం ఆలోచిస్తున్నావు రాఘవా? అని అడిగాడు. రాఘవుడు చిన్నగా నవ్వాడు. మన భవిష్యత్తు గురించే నాన్న... అన్నాడు. సిద్ధయ్య కొద్దిసేపు ఆకాశం వైపు చూసి అన్నాడు. "నాకు అరవై ఏళ్లు వచ్చాయి రాఘవా... ఈ నేల మీద ఎన్నో వరదలు చూశా... ఎన్నో కరువులు కూడా చూశా... కానీ ఒక విషయం మాత్రం నిజం." 

రాఘవుడు అతనివైపు చూశాడు. సిద్ధయ్య నెమ్మదిగా అన్నాడు— ఓడిపోయిన రైతు నేను చూడలేదు. పడిపోయిన రైతు చూశా... ఏడ్చిన రైతు చూశా... అన్నీ కోల్పోయిన రైతు కూడా చూశా... కానీ మళ్లీ లేచి నిలబడకుండా ఉన్న రైతు మాత్రం చూడలేదు." ఆ మాటలు రాఘవుడి మనసులో లోతుగా దిగిపోయాయి.

ఆ రాత్రి... అతడు ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. పంట నష్టపోయింది. కానీ ఆశను మాత్రం నష్టపోనివ్వకూడదు. ఎంత కష్టం వచ్చినా... ఈసారి తన కుటుంబాన్ని అప్పుల బారిన పడనివ్వకూడదు. దానికి ఏదో ఒక మార్గం కనుక్కోవాలి. 

తర్వాత ఏమి జరుగుతుందో Next Episode లో చూడండి.

పంట నష్టంతో కుంగిపోయిన రాఘవుడి జీవితంలోకి ఒక అపరిచితుడు ప్రవేశిస్తాడు... అతడు ఎవరు?

ఎందుకు ఊరికి వచ్చాడు?

అతడు చెప్పిన ఒక ప్రతిపాదన రాఘవుడి జీవితాన్ని ఎలా మార్చబోతోంది?

తదుపరి భాగంలో తెలుసుకోండి...

Episode - 10 ఉమ్మడి కుటుంబం