Part-1 తలుపు బయట ఉన్నది నా ఫ్రెండ్ కాదు… అయితే ఎవరు?

“Unknown Number నుంచి వచ్చిన కాల్”

అర్ధరాత్రి 2 గంటలు.

ఇంట్లో గడియారం టిక్… టిక్… అని వినిపిస్తోంది.

బయట గాలి మెల్లగా వీచుతోంది.

చుట్టూ అంతా నిశ్శబ్దం.

రవి మంచం మీద పడుకుని ఉన్నాడు…

కానీ నిద్ర మాత్రం రావడం లేదు.

ఎందుకో తెలియదు… ఆ రాత్రి అతనికి అసహజంగా అనిపిస్తోంది.

అప్పుడే…

ట్రింగ్… ట్రింగ్…

ఫోన్ ఒక్కసారిగా గట్టిగా మోగింది.

నిశ్శబ్దంలో ఆ శబ్దం చాలా పెద్దగా వినిపించింది.

రవి ఒక్కసారిగా లేచి కూర్చున్నాడు.

గుండె కొంచెం వేగంగా కొట్టుకుంది.

“ఈ టైమ్‌లో ఎవరు కాల్ చేస్తారు…?” అని అతను తనలోనే అనుకున్నాడు.

ఫోన్ స్క్రీన్ వైపు చూసాడు.

Unknown Number.

ఒక్క క్షణం ఆలోచించాడు… లిఫ్ట్ చేయాలా… వద్దా…

ఫోన్ మోగుతూనే ఉంది.

మరోసారి… మరోసారి…

చివరికి ధైర్యం చేసి ఫోన్ లిఫ్ట్ చేశాడు.

“హలో…” అని నెమ్మదిగా అన్నాడు.
అవతల నుంచి ఎలాంటి సమాధానం లేదు.
కేవలం… నిశ్శబ్దం.

రవి:

“హలో… ఎవరు మాట్లాడుతున్నారు?” అని మళ్లీ అడిగాడు.

ఇంకా సమాధానం లేదు.

కానీ…

చాలా జాగ్రత్తగా వింటే…

అవతల నుంచి సున్నితంగా ఊపిరి పీల్చిన శబ్దం వినిపిస్తోంది.

రవి గుండె ఒక్కసారిగా బలంగా కొట్టుకుంది.

అతను ఫోన్‌ను చెవికి దగ్గరగా పెట్టుకుని జాగ్రత్తగా విన్నాడు.

కొన్ని సెకన్లు గడిచాయి…

అప్పుడే…

ఒక స్త్రీ గొంతు చాలా నెమ్మదిగా, కంపించినట్లుగా వినిపించింది:

“రవి…”

రవి షాక్ అయ్యాడు.

“నా పేరు…?” అని అతను తనలోనే అనుకున్నాడు.

ఆ గొంతు మళ్లీ వచ్చింది:

“రవి… విను…”

ఇప్పుడు రవి కంగారు పడిపోయాడు.

“ఎవరు మీరు? నా నెంబర్ మీకు ఎలా వచ్చింది?” అని అడిగాడు.

కొన్ని క్షణాలు మళ్లీ నిశ్శబ్దం…

అతని గుండె శబ్దమే అతనికి వినిపిస్తోంది.

తర్వాత ఆ స్త్రీ గొంతు కాస్త గట్టిగా…

కానీ ఇంకా భయంతోనే:

“నువ్వు ఏం చేసినా… తలుపు మాత్రం తెరవకు.”

రవి ఒక్కసారిగా చుట్టూ చూసాడు. తలుపు వైపు అతని చూపు వెళ్లింది.

“ఎందుకు? ఏమైంది?” అని అతను గట్టిగా అడిగాడు.

ఆమె మళ్లీ మాట్లాడింది…

ఈసారి కాస్త స్పష్టంగా… కానీ చాలా ఆందోళనతో:

“ఎవరైనా తలుపు తట్టినా… ఎప్పుడూ తెరవకు.”

రవి కంగారు పడ్డాడు.

“ఎందుకు? ఏమైంది? మీరు ఎవరు?” అని వరుసగా తడబడుతూ అడిగాడు.  

కాసేపు మళ్లీ నిశ్శబ్దం…

ఆ నిశ్శబ్దం లోనే ఏదో భయం దాగి ఉన్నట్టుగా...

అవతల నుంచి ఒక్క మాట మాత్రమే వచ్చింది:

“అది ఇప్పటికే అక్కడికి వచ్చేసింది…”

అంతే తర్వాత ఆమె మాట్లాడలేదు.

“హలో… హలో… వినిపిస్తుందా?” అని రవి గట్టిగా అన్నాడు.

అంతే…

కాల్ ఒక్కసారిగా కట్ అయిపోయింది.

ఫోన్ స్క్రీన్ మళ్లీ నిశ్శబ్దంగా వెలుగుతోంది.

“Call Ended.”

రవి చేతులు కొంచెం వణుకుతున్నాయి.

ఫోన్‌ను నెమ్మదిగా కింద పెట్టాడు.

అతను కాసేపు అక్కడే నిలబడి ఉన్నాడు…

ఏం జరిగిందో అర్థం కాక.

నెమ్మదిగా చుట్టూ చూసాడు.

ఇంటి లోపల అంతా నిశ్శబ్దం.

గడియారం టిక్… టిక్… అని వినిపిస్తోంది.

కానీ ఇప్పుడు ఆ శబ్దం కూడా అతనికి అసహజంగా అనిపిస్తోంది.

అతని చూపు నెమ్మదిగా తలుపు వైపు వెళ్లింది.

ఆమె చెప్పిన మాటలు అతని మెదడులో తిరుగుతున్నాయి:

“తలుపు తెరవకు…”

“ఇది ఏమిటి? ఎవరు ఆమె? ఇలా ఎందుకు చెప్పింది?”

అని రవి తనలోనే అనుకుంటున్నాడు.

అప్పుడే…

ఒక చిన్న గాలి తాకింది.

తలుపు దగ్గర వేలాడుతున్న కర్టెన్ కొంచెం కదిలింది.

రవి ఒక్కసారిగా గమనించాడు.

తలుపు వైపు చూస్తూ నిలిచిపోయాడు.

కొన్ని క్షణాలు…

ఏ శబ్దం లేదు.

రవి కాస్త ఊపిరి తీసుకున్నాడు.

“నేను ఎక్కువగా ఆలోచిస్తున్నానేమో…” అని తనను తాను ఓదార్చుకున్నాడు.

అప్పుడే అవతల నుండి కొన్ని వింత శబ్దాలు వినబడటం మొదలయ్యాయి. 

అంతే... రవి నిశ్శబ్దంగా అలాగే నిలబడ్డాడు…

కదలలేక.

తలుపు బయట ఎవరు ఉన్నారు…? అని అనుకున్నాడు.

అప్పుడే…

టక్… టక్… టక్…

ఎవరో తలుపు తట్టారు.

ఆ శబ్దం ఆ నిశ్శబ్దంలో చాలా గట్టిగా వినిపించింది.

రవి ఒక్కసారిగా గట్టిగా నిలిచిపోయాడు.

శరీరం మొత్తం చెమటలు పట్టిపోయాయి.

చేతులు చల్లగా మారిపోయాయి.

ఫోన్‌లో కొన్ని క్షణాల క్రితం వినిపించిన మాటలు అతని చెవుల్లో మళ్లీ మళ్లీ మార్మోగుతున్నాయి:

“ఎవరైనా తలుపు తట్టినా… ఎప్పుడూ తెరవకు.”

మళ్లీ…

టక్… టక్…

ఈసారి కొంచెం గట్టిగా.

రవి నెమ్మదిగా తలుపు వైపు ఒక అడుగు వేసాడు…

కానీ వెంటనే ఆగిపోయాడు.

“ఇది నిజంగానే ఎవరోనా…? లేక…” అని తనలోనే అనుకున్నాడు.

అప్పుడే బయట నుంచి ఒక గొంతు వినిపించింది:

“రవి… నేనే రా… తలుపు తెరువు.”

ఆ గొంతు చాలా పరిచితంగా ఉంది.

రవి కళ్ళు పెద్దవిగా అయ్యాయి.

“అరుణ్…?” అని అతను మెల్లగా అన్నాడు.

అది నిజంగా అతని ఫ్రెండ్ అరుణ్ గొంతులానే అనిపిస్తోంది.

అదే టోన్… అదే స్టైల్…

కానీ…

రవి మనసులో ఇంకో వాయిస్ కూడా వినిపిస్తోంది.

“తలుపు తెరవకు…”

అతను అయోమయంలో పడిపోయాడు.

“అరుణ్ నిజంగానే వచ్చాడా? లేక… ఇది ఇంకేదైనా?”

మళ్లీ తలుపు మీద శబ్దం పెరిగింది.

టక్! టక్! టక్!

ఈసారి ఆ గొంతు కాస్త ఆందోళనగా:

“రవి! త్వరగా తలుపు తెరువు… నాకు సమస్య వచ్చింది!”

రవి గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది.

“ఏమైంది? ఎందుకు ఇలా మాట్లాడుతున్నాడు?” అని ఆలోచించాడు.

బయట నుంచి మళ్లీ:

“రా! దయచేసి తలుపు తెరువు… బయట నిలబడలేకపోతున్నా…”

ఆ గొంతులో వేడుక ఉంది.

అది నిజంగానే అరుణ్ లాగా అనిపిస్తోంది.

రవి తలుపు దగ్గరకు వెళ్లి ఆగిపోయాడు.

చేతిని లాక్ దగ్గర పెట్టాడు…

కానీ ఇంకా తీయలేదు.

“అరుణ్… నువ్వేనా?” అని గట్టిగా అడిగాడు.

కొన్ని సెకన్లు నిశ్శబ్దం…

తర్వాత వెంటనే సమాధానం:

“అవును రా… నేనే! నువ్వు ఎందుకు ఇంత టైమ్ తీసుకుంటున్నావ్?”

రవి కొంచెం వెనక్కి తగ్గాడు.

ఏదో సరిగా లేదని అనిపిస్తోంది.

“నువ్వు ఎక్కడినుంచి వచ్చావ్?” అని అడిగాడు.

బయట నుంచి వెంటనే సమాధానం రాలేదు.

కొన్ని క్షణాలు గడిచాయి…

తర్వాత కాస్త తడబడిన గొంతు:

“అది… తర్వాత చెబుతాను… ముందు తలుపు తెరువు.”

అప్పుడే…

తలుపు కింద ఉన్న చిన్న గ్యాప్ దగ్గర ఒక నీడ కదిలింది.

ఎవరో అక్కడ నిలబడి ఉన్నట్టు.

రవి శ్వాస ఆపుకుని ఆ గ్యాప్ వైపు చూశాడు.

కానీ అతనికి ఏమి కనిపించలేదు. 

"నిజంగానే అరుణ్ కు ఏమైనా సమస్య వచ్చిందా..." అని అనుకున్నాడు.

ఒకవైపు ఫ్రెండ్ గొంతు…

మరోవైపు ఫోన్‌లో వచ్చిన హెచ్చరిక…

“ఎవరిని నమ్మాలి…?” 

రవి పూర్తిగా అయోమయంలో పడిపోయాడు.

ఏది నిజం… ఏది తప్పు… అర్థం కావడం లేదు.

తలుపు బయట నిలబడి ఉన్నది నిజంగా అరుణ్ అయితే?

అతను ప్రమాదంలో ఉంటే?

“నేను తలుపు తెరవకపోతే…” అన్న ఆలోచన అతన్ని ఇంకా కలవరపరిచింది.

కానీ…

ఆ స్త్రీ చెప్పిన మాటలు కూడా అతని మెదడులో గట్టిగా వినిపిస్తున్నాయి:

“తలుపు తెరవకు…”

రవి కళ్ళు మూసుకుని ఒక దీర్ఘ శ్వాస తీసుకున్నాడు.

చివరికి ధైర్యం చేసి తలుపు దగ్గరకు నడిచాడు.

అతని అడుగులు నెమ్మదిగా…

ప్రతి అడుగు కూడా భారంగా అనిపిస్తోంది.

తలుపు దగ్గరకి చేరుకుని ఆగిపోయాడు.

కొన్ని క్షణాలు మాట్లాడకుండా నిలబడ్డాడు.

“ఎవరవు?” అని కాస్త గట్టిగా అడిగాడు.

అవతల నుంచి వెంటనే సమాధానం వచ్చింది:

“నేనే అరుణ్ రా… నువ్వు తలుపు తెరువు.”

ఆ గొంతు… చాలా సహజంగా ఉంది.

ఏ అనుమానం రాకుండా మాట్లాడుతోంది.

రవి తలుపు లాక్ వైపు చూసాడు.

అతని చేయి నెమ్మదిగా లాక్‌పైకి వెళ్లింది.

చేతులు ఇంకా వణుకుతూనే ఉన్నాయి.

“ఇది నిజంగా అరుణ్ అయితే… నేను ఎందుకు భయపడుతున్నాను?” అని తనలోనే అనుకున్నాడు.

బయట నుంచి మళ్లీ గొంతు:

“రవి… ప్లీజ్ రా… త్వరగా తలుపు తెరువు…”

ఆ మాటల్లో ఒక ఒత్తిడి ఉంది.

రవి ఇక ఎక్కువ ఆలోచించలేకపోయాడు.

నెమ్మదిగా…

లాక్ తిప్పడం మొదలుపెట్టాడు.

క్లిక్…

మొదటి లాక్ ఓపెన్ అయింది.

అతను రెండో లాక్ వైపు చేయి తీసుకెళ్లాడు…

అప్పుడే…

ట్రింగ్… ట్రింగ్…

ఫోన్ ఒక్కసారిగా మోగింది!

ఆ శబ్దం రవిని గట్టిగా కుదిపేసింది.

అతను ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగాడు.

ఫోన్ స్క్రీన్ వెలుగుతోంది…

అదే నెంబర్.

రవి గుండె మరింత వేగంగా కొట్టుకుంది.

“ఇప్పుడు మళ్లీ ఎందుకు కాల్…?” అని అయోమయంలో పడిపోయాడు.

బయట నుంచి ఆ గొంతు ఇంకా వినిపిస్తోంది:

“రవి! ఫోన్ పట్టుకోకు… ముందు తలుపు తెరువు!”

ఇప్పుడు రవి పూర్తిగా గందరగోళంలో పడిపోయాడు.

ఒకవైపు ఫోన్…

మరోవైపు తలుపు…

ఫోన్ మోగుతూనే ఉంది.

ఒక్కసారి… రెండుసార్లు…

చివరికి అతను తడబడుతూ ఫోన్ దగ్గరకు వెళ్లాడు.

తలుపు వైపు చూస్తూనే…

ఫోన్ లిఫ్ట్ చేశాడు.

“హలో…” అని నెమ్మదిగా అన్నాడు.

అవతల నుంచి వెంటనే ఆ స్త్రీ గొంతు:

ఈసారి… ముందుకంటే ఎక్కువ ఆతురంగా…

“రవి! వెంటనే తలుపు దగ్గర నుంచి దూరంగా వెళ్లు!”

రవి గుండె ఒక్కసారిగా గుబులు కొట్టింది.

“ఎందుకు? బయట ఉన్నది అరుణ్!” అని అతను గట్టిగా అన్నాడు.

కొన్ని క్షణాలు నిశ్శబ్దం…

తర్వాత ఆమె నెమ్మదిగా… కానీ భయంకరంగా చెప్పింది:

“అయితే… నీ వెనకాల నిల్చున్నవాడు ఎవరు?” 

రవి గుండె ఆగినట్టయింది.
నెమ్మదిగా వెనక్కి తిరిగి చూసాడు…

అక్కడ…
అరుణ్ నిలబడి ఉన్నాడు.

అరుణ్:

"రవి ఎందుకు రా అలా ఉన్నావు?"

రవి కొంచం కంగారుగా...

"పొద్దున్న నువ్వు ఊరికి బయలుదేరావు కదా...

ఎప్పుడు వచ్చావు" అని అడిగాడు. 

"నేను అప్పుడే వచ్చాను కానీ తలుపు ఎవరు అప్పట్నుంచి అలా తట్టుతున్నారు? " అని అరుణ్ ఒక్కసారిగా అడిగాడు.

రవి:

"ఏమో తెలియదు నీ పేరే చెబుతున్నారు"

అరుణ్ కంగారు పడుతూ 
“తలుపు తెరవకు రా… బయట ఉన్నది నేనే కాదు…”

టక్… టక్… టక్…

తర్వాత ఏమి జరిగిందో 

next part లో చూద్దాం..

Part-2 👉 Click Here