Ocb Telugu blogging

"వరద వారి పంటను తీసుకెళ్లింది...   అప్పులు వారి నిద్రను దోచుకున్నాయి...   కానీ ఒక చిన్న ఆశ వారి జీవితాన్ని మళ్లీ మార్చబోతోంది.  ఆ ఆశకు మొదటి అడుగు వేసింది సుమతే..." సుమతి అడుగు – కొత్త ఆశకు నాంది సుమతి మాటలు విన్న తర్వాత అక్కడ కొద్దిసేపు నిశ్శబ్దం నెలకొంది. సిద్ధయ్య ఆమె వైపు చూసి మెల్లగా అన్నాడు.  అమ్మా... నీ మనసు ఎంత మంచిదో మాకు తెలుసు. కానీ పొలం పని నిజంగా చాలా కష్టం.  సుమతి మాత్రం వెనక్కి తగ్గలేదు.  మావయ్యా...  మొదట్లో కష్టం అనిపించొచ్చు. కానీ నేర్చుకుంటాను. కుటుంబం కోసం చేసే పని కదా. ఆమె మాటల్లో కనిపించిన నమ్మకం అందరినీ ఆలోచనలో పడేసింది. చివరికి రాములమ్మ చిరునవ్వుతో అంది. "సరే అమ్మా...  నీ ఇష్టం. కానీ ఎక్కువ కష్టపడకూడదు." ఆ మాట విన్న సుమతి ముఖంలో చాలా రోజుల తర్వాత నిజమైన ఆనందం కనిపించింది. మరుసటి రోజు ఉదయం సూర్యుడు ఉదయించకముందే సుమతి లేచింది. ఇంటి పనులు త్వరగా ముగించి సిద్ధయ్యతో కలిసి పొలానికి వెళ్లింది. పొలంలో అడుగుపెట్టగానే ఆమెకు కొత్త ప్రపంచంలోకి వచ్చినట్టుగా అనిపించింది. ఎక్కడ చూసినా తడిసిన నేల... వరద మిగిల్చిన గుర్తులు... ఎండిపో...

"పంట నష్టపోయింది... ఆశలు కూలిపోయాయి... కానీ ఆ ఇంట్లో ఒక మనసు మాత్రం ఓడిపోలేదు. ఆ మనసు పేరు — సుమతి."  ఆ రాత్రి సిద్ధయ్య చెప్పిన మాటలు రాఘవుడి మనసులో మోగుతూనే ఉన్నాయి.  "ఓడిపోయిన రైతు నేను చూడలేదు..."  ఆ మాటలు అతనికి కొంత ధైర్యం ఇచ్చినా... పంట నష్టం వల్ల వచ్చిన ఆందోళన మాత్రం తగ్గలేదు. మరుసటి రోజు ఉదయం ఇంట్లో అందరూ తమ తమ పనుల్లో నిమగ్నమయ్యారు. కానీ ఇంటి వాతావరణం ఇంకా భారంగానే ఉంది. సిద్ధయ్య బయట అరుగుపై మౌనంగా కూర్చున్నాడు. రాఘవుడు కూడా ఎక్కువగా మాట్లాడడం లేదు. వాళ్లిద్దరి ముఖాల్లో కనిపిస్తున్న బాధను సుమతి గమనిస్తోంది. ఆమె మనసుకూ బాధగానే ఉంది. కానీ ఈ సమయంలో ఎవరో ఒకరు ధైర్యంగా ఉండాలని ఆమె అనుకుంది. మధ్యాహ్నం భోజనం పెట్టేటప్పుడు సుమతి నెమ్మదిగా అంది. "ఇంతగా బాధపడకండి...  జరిగిపోయింది మార్చలేం కదా...  మళ్లీ కష్టపడితే మంచి రోజులు వస్తాయి." రాఘవుడు ఆమెవైపు చూసి చిన్నగా నవ్వాడు. కానీ ఆ నవ్వులో ఆనందం లేదు. కేవలం తన బాధను దాచిపెట్టి, కుటుంబానికి ధైర్యం చెప్పాలనే ప్రయత్నం మాత్రమే ఉంది. మనసులో మాత్రం ఎన్నో ఆలోచనలు తిరుగుతున్నాయి. పంట నష్టపోయిన దృశ్యం కళ్ల ముందు నుంచి ప...

"ప్రతి 12 సంవత్సరాలకు ఒకసారి...  ఆ కొండపై కనిపించే దేవకన్యను చూసినవాళ్లు తిరిగి గ్రామానికి రాలేదట... అది కేవలం కథే అనుకున్నారు అందరూ... కానీ 1987లో ఒక అమ్మాయి ఆ నిజాన్ని వెతకాలని నిర్ణయించుకుంది..." 1987  సంవత్సరం… పచ్చని కొండల మధ్యలో దాగి ఉన్న చిన్న గ్రామం — వెలగంపల్లి.    ఉదయం పొగమంచు కమ్ముకున్నా…  సాయంత్రం గాలిలో పక్షుల అరుపులు వినిపించినా…  ఆ ఊరిలో ఒక్క విషయం మాత్రం అందరి మనసుల్లో భయంగా ఉండేది.   ఆ కొండపై ఉన్న పాత దేవాలయం గ్రామానికి ఎంతో ప్రత్యేకమైనది. ఎత్తైన రాతి మెట్లను ఎక్కి వెళ్లాల్సి ఉండేది.   చుట్టూ దట్టమైన చెట్లు ,  పక్షుల కిలకిలారావాలు ,  గాలికి ఊగే కొమ్మల శబ్దం ఆ ప్రదేశానికి ఒక ప్రత్యేకమైన ప్రశాంతతను ఇచ్చేవి.  దేవాలయం గోడలు కాలగమనానికి సాక్ష్యాల్లా కనిపించేవి.   కొన్ని చోట్ల రాళ్లు చెక్కుచెదిరిపోయినా ,  ఆ ఆలయం వైభవం మాత్రం ఇప్పటికీ అందరినీ ఆకర్షించేది.  చాలా ఏళ్ల క్రితం అక్కడ పెద్ద జాతరలు జరిగేవని పెద్దలు చెప్పుకునేవారు.   జాతర సమయం వచ్చిందంటే చుట్టుపక్కల గ్రామాలన్నీ పండుగ వాతావరణంలో మ...

"   మ్యూజియంలో మాయమైన బంగారు గడియారం  ఆ మ్యూజియంలో ఉన్న ఆ పురాతన గడియారం గురించి ఎన్నో కథలు ప్రచారంలో ఉండేవి.  దాన్ని చూసేందుకు దూర ప్రాంతాల నుంచి కూడా సందర్శకులు వచ్చేవారు.  కానీ ఒక ఉదయం అది కనిపించకుండా పోయినప్పుడు ,  మొత్తం నగరం షాక్‌కు గురైంది..."   ఒక చిన్న పట్టణంలో ఉన్న పాత మ్యూజియంలో ఎంతో విలువైన బంగారు గడియారం ఉండేది.  ఆ గడియారం సాధారణ వస్తువు కాదు.  దాదాపు వందేళ్లకు పైగా చరిత్ర కలిగి ఉన్న అరుదైన కళాఖండంగా దానిని భావించేవారు.    దాని మీద సున్నితమైన చెక్కుదలలు ,  మెరిసే బంగారు అంచులు ,  ప్రత్యేకమైన డిజైన్ చూసిన వారిని ఆకట్టుకునేవి.  మ్యూజియంకు వచ్చే సందర్శకులు ఆ గడియారం ముందు కొంతసేపు నిలబడి దాని అందాన్ని ఆస్వాదించేవారు.  పట్టణ ప్రజలు కూడా దానిని తమ ప్రాంత గర్వకారణంగా భావించేవారు.  మ్యూజియం మధ్యలో ఉన్న ప్రత్యేక గాజు ప్రదర్శన పెట్టెలో ఆ గడియారాన్ని జాగ్రత్తగా ఉంచేవారు.   ప్రతి రోజు సిబ్బంది దానిని పరిశీలించి శుభ్రంగా ఉంచేవారు. భద్రతా ఏర్పాట్లు కూడా చాలా కట్టుదిట్టంగా ఉండేవి.  అలాంటి విలువైన వస్త...

"ఒక్క రాత్రి...  నెలల తరబడి చేసిన కష్టం నీటిలో కలిసిపోయింది...  రైతుల కలలు మట్టిలో కూరుకుపోయాయి...  కానీ ఆ నష్టానికంటే పెద్ద పరీక్ష ఇంకా వారి ముందుందని రాఘవుడికి తెలియదు..."  ఇది ఒక రైతు పోరాటం కథ... జరగబోయే కథ 👇 ఆ రోజంతా ఊరిలో వరద గురించే చర్చ జరిగింది. ఎవరి ఇంట్లో ఎంత నష్టం జరిగిందో… ఎవరు ఎవరిని కాపాడారో… ఆ రాత్రి జరిగిన సంఘటనలనే అందరూ మాట్లాడుకున్నారు. సాయంత్రం అయ్యేసరికి ఊరు మళ్లీ మామూలు జీవితంలోకి అడుగుపెట్టడం మొదలుపెట్టింది. కానీ... ప్రతి ఇంటి మనసులో ఒక భయం మాత్రం మిగిలింది. మళ్లీ ఇలాంటిది జరగకూడదు... అని. మరుసటి రోజు ఉదయం. సూర్యుడు ఉదయించగానే రాఘవుడు, సిద్ధయ్య ఇద్దరూ పొలానికి బయలుదేరారు. రాత్రి వరదలో గట్టు దగ్గర గడిపిన అలసట ఇంకా శరీరంలో ఉన్నా... పొలం పరిస్థితి చూడాలనే ఆందోళన వాళ్లను నిలబడనివ్వలేదు. దారంతా ఇద్దరూ ఎక్కువగా మాట్లాడలేదు. వాళ్ల మనసులో ఒకటే ఆశ. ఎంతైనా పంటలో కొంతైనా మిగిలి ఉండాలి అని. కొద్దిసేపటికి పొలం దగ్గరకు చేరుకున్నారు. అక్కడ కనిపించిన దృశ్యం చూసి ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయారు. పొలం మొత్తం నీటితో నిండిపోయింది. కొన్ని చోట్ల వరి మొక్కలు నేలకూ...

"ఆ రాత్రి ప్రకృతి యుద్ధం ప్రకటించింది..  వర్షం ఆగేలా లేదు...  కాలువ తగ్గేలా లేదు...  ఆశ మిగిలేలా లేదు..  కానీ ఆ చీకటిలో ఒక చిన్న దీపంలా నిలబడ్డాడు రాఘవుడు..  ఆ రాత్రి అతను కాపాడింది కేవలం ప్రాణాలు కాదు...  ఒక ఊరి నమ్మకాన్ని కూడా..." వర్షం కొద్దిగా తగ్గినా…  ఆకాశం మొత్తం ఇంకా నల్లని మేఘాలతోనే నిండిపోయి ఉంది. కాలువ గర్జన మాత్రం మెల్లగా తగ్గుతోంది. ఊరి జనాలు ఎవరూ ఇళ్లలోకి వెళ్లలేదు. ఎవరికి వాళ్లు లాంతర్లు పట్టుకుని… గట్టు దగ్గరే నిలబడి నీటి ప్రవాహాన్ని చూస్తున్నారు. రాఘవుడు మాత్రం ఇంకా అప్రమత్తంగానే ఉన్నాడు.  నీళ్లు పూర్తిగా తగ్గే వరకు జాగ్రత్తగా ఉండాలి… అంటూ యువకులతో కలిసి అక్కడే తిరుగుతున్నాడు.  సుమతి దూరంగా నిలబడి అతన్ని చూస్తోంది. అతడు అలసిపోయినా… ముఖంలో మాత్రం ధైర్యం కనిపిస్తోంది. శారద చిన్నగా జమ్ము కొడుతూ అమ్మ ఒడిలో కూర్చుంది.  అమ్మా…  ఇంకా వర్షం పడుతుందా ?  అని మెల్లగా అడిగింది.  సుమతి ఆకాశం వైపు చూసి ,  తెలియదు రామ్మా…  కానీ ఇప్పుడు భయపడాల్సిన పని లేదు  అంది. అప్పుడే—  చల్లని గాలి ఊరంతా వీచింది. ...

Episode - 5 చెరువు దగ్గర కనిపించిన అమ్మాయి "ఆ రాత్రి రాఘవకు తెలియదు,  అతను తెరవబోతున్న పాత డైరీ, నలభై ఏళ్లుగా దాగి ఉన్న ఒక రహస్యాన్ని బయటపెడుతుందని... ఆ రహస్యం ఒక అమ్మాయి మరణానికి మాత్రమే కాదు  మొత్తం ఊరి భవిష్యత్తుకూ సంబంధించినదని,  కానీ కొన్ని నిజాలు ఎంతకాలం దాగి ఉన్నా,  వాటిని వెలుగులోకి తీసుకురావడానికి విధి ఒకరిని ఎంచుకుంటుంది" తర్వాతి కథ👇  మెల్లగా డైరీ తెరిచాడు. అందులో పసుపు రంగులోకి మారిపోయిన పాత కాగితాలు, అందమైన అక్షరాలతో వాక్యాలు రాసి ఉంది. డైరీ మొదటి పేజీలో ఇలా ఉంటుంది: "నేను లక్ష్మిని  ఈ డైరీ ఎవరి చేతికి పడినా... దయచేసి నిజాన్ని బయట పెట్టండి." ఆ అక్షరాలపై కొన్ని కన్నీటి చుక్కల మచ్చలు ఇంకా కనిపిస్తున్నాయి. ఆ పేజీని చూస్తూనే రాఘవ గుండెలో తెలియని బాధ కలిగింది. అతను తర్వాతి పేజీ తిప్పాడు. "ఆగస్టు 14, 1983... ఈ రోజు చెరువు దగ్గర నేను ఒక విచిత్రమైన విషయం చూశాను.  ఊరిలో అందరూ గౌరవించే ముగ్గురు పెద్దలు అర్ధరాత్రి సమయంలో పాత గోదాం దగ్గరకు వచ్చారు.  వాళ్లతో పాటు ఇంకొక చిన్న అమ్మాయి కూడా ఉంది"  రాఘవ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.  “ఇంకో అమ్మ...