" మ్యూజియంలో మాయమైన బంగారు గడియారం" " ఆ మ్యూజియంలో ఉన్న ఆ పురాతన గడియారం గురించి ఎన్నో కథలు ప్రచారంలో ఉండేవి. దాన్ని చూసేందుకు దూర ప్రాంతాల నుంచి కూడా సందర్శకులు వచ్చేవారు. కానీ ఒక ఉదయం అది కనిపించకుండా పోయినప్పుడు , మొత్తం నగరం షాక్కు గురైంది..." ఒక చిన్న పట్టణంలో ఉన్న పాత మ్యూజియంలో ఎంతో విలువైన బంగారు గడియారం ఉండేది. ఆ గడియారం సాధారణ వస్తువు కాదు. దాదాపు వందేళ్లకు పైగా చరిత్ర కలిగి ఉన్న అరుదైన కళాఖండంగా దానిని భావించేవారు. దాని మీద సున్నితమైన చెక్కుదలలు , మెరిసే బంగారు అంచులు , ప్రత్యేకమైన డిజైన్ చూసిన వారిని ఆకట్టుకునేవి. మ్యూజియంకు వచ్చే సందర్శకులు ఆ గడియారం ముందు కొంతసేపు నిలబడి దాని అందాన్ని ఆస్వాదించేవారు. పట్టణ ప్రజలు కూడా దానిని తమ ప్రాంత గర్వకారణంగా భావించేవారు. మ్యూజియం మధ్యలో ఉన్న ప్రత్యేక గాజు ప్రదర్శన పెట్టెలో ఆ గడియారాన్ని జాగ్రత్తగా ఉంచేవారు. ప్రతి రోజు సిబ్బంది దానిని పరిశీలించి శుభ్రంగా ఉంచేవారు. భద్రతా ఏర్పాట్లు కూడా చాలా కట్టుదిట్టంగా ఉండేవి. అలాంటి విలువైన వస్తువు ఒక ఉదయం మ్యూజియ...
"ప్రతి ఉదయం సూర్యుడు ఉదయించేలోపే ఒక వృద్ధురాలు తన ఇంటి ముందు ముగ్గు వేసేది. కానీ ఆ ముగ్గు వెనుక ఒక గొప్ప రహస్యం ఉందని ఆ గ్రామంలోని చాలా మందికి తెలియదు..." చాలా కాలం క్రితం ఒక చిన్న గ్రామంలో సీతమ్మ అనే వృద్ధురాలు ఉండేది. ఆ గ్రామం చుట్టూ పచ్చని పొలాలు, కొబ్బరి చెట్లు, మామిడి తోటలు ఉండేవి. ఉదయం వేళ పక్షుల కిలకిలరావాలతో గ్రామం మేల్కొనేది. ఆ గ్రామంలో అందరికీ సీతమ్మ అంటే ఎంతో గౌరవం. ఆమె వయసు మీద పడినా, క్రమశిక్షణతో జీవించేది. ప్రతి రోజు తెల్లవారకముందే సీతమ్మ నిద్రలేచేది. ఆకాశంలో నక్షత్రాలు ఇంకా మెరుస్తూనే ఉండగా, ఆమె తన ఇంటి ముందు ఆవరణను శుభ్రం చేసేది. తరువాత ఒక చిన్న బిందెలో నీళ్లు తీసుకుని మెల్లగా నేలపై చల్లేది. తడి నేల నుంచి వచ్చే మట్టి వాసన చుట్టుపక్కల పరచుకుని ఒక ప్రశాంతమైన వాతావరణాన్ని సృష్టించేది. ఆ తర్వాత ఆమె ముగ్గు పిండి తీసుకుని ఎంతో శ్రద్ధగా ముగ్గు వేయడం ప్రారంభించేది. ఆమె వేళ్లు నేలపై నాట్యం చేస్తున్నట్టుగా అందమైన గీతలు గీసేవి. ఒక్కో చుక్కను జాగ్రత్తగా పెట్టి, వాటిని కలుపుతూ అద్భుతమైన ఆకృతులను సృష్టించేది. కొన్నిసార్లు పువ్వుల్ల...